Qatar

Het Nederlands elftal heeft op het wereldkampioenschap voetballen in Qatar de achtste finales bereikt. Dat gebeurde na een 2-0 overwinning op het gastland, dat -we weten het inmiddels- een rijke voetbaltraditie heeft. Vooral rijk. Van een voetbaltraditie is geen sprake, of je moet de deelname van Jong Qatar tijdens de Olympische Spelen in de jaren 50 meerekenen.

Oranje neemt het zaterdag op tegen Team USA, de voetballers van de Verenigde Staten. Dinsdagavond stonden op het veld namens de Noord-Amerikanen twee Dylanesque namen op het veld. In de 82e minuut werd Dest vervangen door Moore. De grote vraag blijft natuurlijk: wie vermoordde Davey Moore?

Meer opvallend was de naam van Walker Zimmerman. Hij werd in 1993 geboren in Lawrenceville - zou hij nog ergens familie zijn van Bob? Of is dit een gevalletje van meer hondjes die Fikkie heten?

Iets anders. Op twitter zag ik de vraag voorbij komen welke solo van Garth Hudson je het mooiste vindt. Hudson was de organist, pianist en blaasmuzikant van The Band. Mijn favoriete solo van hem is die met zijn saxofoon tijdens It Makes No Difference, in de uitvoering van The Last Waltz.

Ik krijg nog altijd kippenvel bij deze solo.

Dit blog staat ook op FritsTromp.nl.

Kronieken #93 | Advent 2022

November nadert al het einde van de maand. De eerste Adventszondag is al gevierd. Is 'vieren' een goede term bij deze periode, voorafgaand aan Kerst?

Het duurt nog wel eventjes voordat het Kerst is. Geduld. Dat moeten we leren, geduld. We willen alles. En we willen het nu. Maar kalm aan. Rustig. Je moet wachten, kind.

Maar als het dan Eerste en Tweede Kerstdag is, draai ik die ene plaat. Christmas in the Heart. Omdat een deel van de opbrengsten naar een voedselbank ging. Zou Dylan deze plaat zelf ook draaien, in deze donkere dagen? Zou hij überhaupt naar zijn eigen platen luisteren?

Ik heb geen idee of en op welke manier Dylan dit feest viert. Terwijl dit ook weer zoiets is dat christenen en joden verbindt. Dylan is joods (geboren en getogen in een joodse familie) - zij verwachten de komst van de Messias; Dylan is ook christen, ooit lid van een Vineyard-gemeente, en christenen geloven dat Jezus Christus als een baby ter aarde is gekomen, die eerste kerstdag in Bethlehem.

Er staan in ieder geval geen concerten gepland voor de komende weken. Hooguit dat we een touragenda krijgen toebedeeld. Dat horen we vanzelf.

We moeten geduld hebben.

Ik moet geduld hebben.

Het is Advent.

Vertigo

Vertigo is het Engelse woord voor duizeligheid. Dylan heeft daar in de coronaperiode last van gehad. Wel zo'n last, dat hij de handtekeningen in zijn nieuwe boek niet zelf heeft genoteerd. Voor die handtekeningen maakte hij gebruik van een computer-hand.

Waarvoor zijn oprechte excuses.

De excuses zijn aanvaard. En een bloemetje voor de beterschap is onderweg naar huize-Dylan.

Vreemde paradox

Herman Veenhof is de Dylan-watcher van het Nederlands Dagblad. Hij heeft het boek The Philosophy of Modern Song inmiddels gelezen. Dat zal de niet-gesigneerde editie zijn, schat ik zomaar in.

Het ND is een 'christelijk betrokken' krant. Dus is het niet gek dat Veenhof natuurlijk ook iets zegt over de relatie van het boek met de Bijbel. Die link is er, zo laat de recensent zien. Met her en der een wat merkwaardige verhouding.

Maar dat staat in het verslag wel te lezen. Ik citeer zomaar wat stukken.

"Bob Dylan is een literaire meesterdief.

Neem een passage over echtbreken en scheiden, die uitloopt op een nogal dubieus pleidooi voor polygamie. Dylan is hier gelovige, satiricus en ervaringsdeskundige tegelijk.

Maar meestal is Dylan serieus als het over geloven gaat.

Alles draait om de context.

Vandaag de dag dragen de rijken trainingspakken en hebben de armen iPhones."

De dagen worden korter, de avonden langer. Maar die avonden sla je stuk met het lezen van Dylan's '2 Kronieken'.

Handtekening

Gedoe in Dylan-wereld. Onlangs verscheen The Philosophy of Modern Song, een bundel met ruim zestig essays over muziek. Geschreven door Dylan. Voor uitgever Simon & Schuster een goede gelegenheid om mooie exemplaren op de markt te brengen: een handtekening van de maestro zelf. Het gesigneerde exemplaar ging vervolgens voor 599 dollar de deur uit.

Leuk verhaal, ware het niet dat de handtekening niet door Dylan zelf is gezet, maar door een automatische ondertekeningsmachine, of autopen. Sjah.

Ik denk heel even aan de mondharmonica, dat door Hohner een jaar of vijftien geleden werd verkocht. Een muziekinstrument, waarin de handtekening van Dylan ook staat. Dat het in dit stuk ijzer is gegraveerd door een apparaat, is misschien wel minder erg dan een geautomatiseerde handtekening als authentiek te verkopen.

Barbara Ann Hewitt

Wat heeft een boekwinkel in Porto, Portugal, met Bob Dylan? Sterker nog, waarom zou de betreffende boekhandelaar de liefdesbrieven hebben opgekocht, die Dylan schreef aan zijn toenmalige vriendinnetje Barbara Ann Hewitt?

Misschien dat de boekhandelaar in mei 2019 bij een Dylan-concert in zijn stad was. Dat zou een link kunnen zijn.

Enfin.

650.000 euro legde de boekhandelaar op tafel voor 42 brieven. In die jaren, 1957 tot 1959, heette Dylan nog Robert Allen Zimmerman. In de brieven is te lezen dat hij haar mee uit vraagt naar een optreden van Buddy Holly. En hij schrijft gedichten voor haar. Dat is wel heel lief en romantisch.

Het waren dus ook de jaren dat Dylan geïnspireerd raakte door Buddy Holly. In zijn Nobel Lecture spreekt Dylan over zijn grote idool. Barbara wordt niet genoemd in die Dylanesque tekst.

Hoeft ook niet, misschien.

Timothée Chalamet

Een kleine drie jaar geleden werd het aangekondigd: acteur Timothée Chalamet zal spelen in een biopic over Bob Dylan. Hij speelt de zanger in de verfilming van het boek Dylan Goes Electric, geschreven door Elijah Wald. De biopic wordt geregisseerd door James Mangold, die eerder Walk The Line over zanger Johnny Cash en de biografische sportfilm Ford v Ferrari (in Nederland verschenen als Le Mans ’66) maakte.

Maar toen kwam Corona. En er kwamen andere projecten. Zo ging regisseur Mangold verder met Indiana Jones 5. En de acteur zelf is momenteel bezig met het filmen van Dune: Part 2. Desalniettemin ziet Chalament de Dylan-film met vertrouwen tegemoet: deze film zal er gewoon komen, en de acteur gaat verder met zijn voorbereidingen.

Dit ter aanvulling op mijn bericht van gisteren (met dank aan Peerke).

De nieuwe Bootleg-box Fragments verschijnt 27 januari 2023, zo is bekend gemaakt. Nog twee maanden wachten!