Op de draaitafel draait de elpee Aardige Jongens van Frank Boeijen, Henk Hofstede en Henny Vrienten. Het album stamt uit 2008, maar werd pas in 2025 op vinyl geperst. Groen vinyl, dat dan weer wel.
Een van de liedjes is Zonder Mij, geschreven en gezongen door bassist Vrienten. Het is een verwerking van het laatste gesprek dat hij met Hugo Claus had, vlak voordat de Vlaamse schrijver euthanasie liet uitvoeren.
Claus was een veelzijdige auteur. Dat is zijn nalatenschap, en dat proef je ook wel in het lied. Het leven gaat verder zonder mij, maar lees mij, speel mij, mijn werk is er nog en doet er toe.
Bob Dylan is geen Hugo Claus. Ik zou de beide literaire mannen niet direct op gelijke voet willen zetten. Maar enige verwantschap hebben ze wel. Beide mannen hebben een rijk en divers oeuvre opgebouwd. Werk dat je moet lezen, moet uitvoeren, moet laten klinken.
Dylan leeft nog. Over twee maanden trekt hij rond over het Europese grondgebied. Het lijkt er op dat hij nog lang niet het tijdelijke met het eeuwige verruild. Maar je weet het niet, er hoeft niet veel te gebeuren om je toch te melden bij de Chief Commander.
Wie zou een lofrede maken op Dylan's literaire nalatenschap, als hij komt te overlijden? Met een paar pennenstreken iets zeggen? Lang niet voldoende, want dat is met Dylan's werk ook niet te doen. Maar een lied ter suggestie: lees Dylan, speel hem, maak zijn werk je eigen.
Het zijn zomaar wat vrijdagse gedachten, terwijl Boeijen, Hofstede en Vrienten zingen.