Zondagavond waren mevrouw Frits en ik bij het concert van Bob Dylan in de ÖVB Arena in Bremen. Voor mevrouw Frits was het haar vierde concert van Dylan, en ook het vierde concert van Dylan dat we samen hebben beleefd. Voor mijzelf was het concert nummer 14, in krap 25 jaar tijd.
Het nummer I Can Tell hoorde ik voor het eerst live, maar het lied staat al een tijd op de setlist. Een nummer van Samuel Smith, dat Bo Diddley in 1962 heeft opgenomen. Zou Dylan aan hartsverdriet lijden? Ach, speculaties waar je niets aan hebt.
Anderhalf uur duurde het concert in Bremen. Dat is vrij vlot. Tussen de nummers door nam Dylan nauwelijks tijd om het applaus in ontvangst te nemen. Een slok water en weer door. Na afloop stonden de bandleden op hun plek om het applaus in ontvangst te nemen. Dylan wees daarbij naar de muzikanten. De eer treft ook hen.
Zeker. Want de band is in goede doen. Mede dankzij Tony Garnier, de bassist. Hij neemt de middenpositie in tijdens het Bremer concert. De bandleden weten wat ze moeten doen. Deels omdat de liedjes bekend zijn. Deels omdat Tony Garnier er is. Deels omdat Dylan de lakens uitdeelt.
Vier nummers hoorde ik voor het eerst live. I Can Tell was daar een van. Maar ook Million Miles, Under The Red Sky en I Shall Be Released hoorde ik nu pas voor het eerst live.
Elk concert heeft zo zijn charmes. Omdat je nummers voor het eerst live hoort. Omdat het mooie nummers zijn. Dat soort dingen.
***
De ÖVB Arena was niet helemaal uitverkocht. Geeft niet, het is vooral jammer voor wie er niet was. Wij waren er wel. Zoals het dan gaat, staat de audio-opname binnen notime online. Lekker nagenieten.
Veertien keer Dylan. Elke keer weer anders. Geen show met zijn grootste hits - dat doe je maar bij andere gelegenheden.
Anderhalf uur duurde het concert in Bremen. Kort, maar wel met alles wat gezegd moet worden. Dit is het verhaal. Als je komt voor een Greatest Hits-optreden, ga je maar naar The Rolling Stones, Queen of Bruce Springsteen.
Bij Dylan gaat het om de inhoud. Niet om de lichtshow of andere special effects. Luister naar de meester. Dat is genoeg.