I married Isis on the fifth day of May
But I could not hold on to her very long
So I cut off my hair and I rode straight away
For the wild unknown country where I could not go wrong
***
Afgelopen week overleed Andy Kershaw. De journalist is verbonden met een van Dylan's meest beroemde optredens. In het voorjaar van 1966 ging Dylan met een elektrische band de wereld over. Voor de pauze een akoestische set, na de pauze een elektrische set. In de rug gesteund door de begeleidingsband van Ronnie Hawkins, The Hawks.
De karavaan deed 17 mei 1966 de Free Trade Hall in Manchester aan. Keith Butler was er ook. Vlak voor het afsluitende Like A Rolling Stone was voor hem de maat vol. De Butler schreeuwde "Judas!" naar de Amerikaanse muzikant.
Dylan liet zich niet in een hoek zetten, en reageerde geheel in stijl. "I don't believe you. You're a liar!" - om zijn band de opdracht te geven: "Play fuckin' loud".
Het was Kershaw die de schreeuwer heeft gevonden.
Keith Butler dus. Over een kleine twee weken is dit incident 60 jaar geleden. Butler noemde Dylan een verrader, omdat hij vond dat Dylan de pure folkmuziek inruilde voor commerciële rockmuziek. Dylan was niet trouw aan de traditie van Woody Guthrie en Pete Seeger.
Dylan zelf refleceerde er als volgt op: “It's an old thing – it's a part of the tradition. It goes way back. These are the same people that tried to pin the name Judas on me. Judas, the most hated name in human history! If you think you've been called a bad name, try to work your way out from under that. Yeah, and for what? For playing an electric guitar? As if that is in some kind of way equitable to betraying our Lord and delivering him up to be crucified. All those evil motherfuckers can rot in hell.”
Zo is dat. Maar vandaag eerst maar de huwelijksdag met Isis vieren. Dat lijkt me een betere invulling van deze dag.
