De instrumenten zijn uitgepakt, de lijst met de te spelen nummers rondgedeeld onder muzikanten en personeel, de zaal geïnspecteerd, de eerste soundchecks gedaan: vanavond is de aftrap van Dylan's Outlaw Music Festival. Twee maanden lang langs de Amerikaanse westkust.
Als je een wereldkaart tekent, staan de Amerika's links op het vel. Rechts daarvan de Atlantische Oceaan. Vervolgens Europa en Afrika. Tot slot Azië en Australië. Het is misschien gek, maar als ik zag dat Dylan weer in Japan een aantal optredens zou verzorgen, dacht ik dat hij met het vliegtuig over Europa en Azië moest vliegen om op de plek van bestemming te komen.
Dat is natuurlijk onzin. Draai de neus van het vliegtuig naar het westen en je bent zó in het land van de rijst en de zon (of de rijzende zon). Je hoeft helemaal niet over Europa te vliegen. Maar ja, een letterlijk beeld krijg je niet zomaar uit je hoofd.
Nu is het afwachten geblazen. Welke nummers staan op de speellijst voor deze tournee? Maakt Dylan weer gebruik van een standaard-setlist? En zo ja, lijkt die dan op de nummer-volgorde waar hij vorige zomer ook de concertzalen mee afging? Staat het nummer Desolation Row op de lijst? Het was het favoriete Dylan-nummer van wijlen Allen Ginsberg.
Over Dylans catalogus gesproken, van de hand van Jack Walters is het boek Bob Dylan: Song by Song: Volume 1: 1962–1969 verschenen. Het blijft toch fascineren, dat liedboek van Dylan. Misschien heeft die interesse een vlucht genomen toen Dylan tien jaar geleden de Nobelprijs voor de Literatuur kreeg toegekend. Wat het ook, of vooral zegt is dat zijn teksten van een behoorlijk niveau zijn.
Geen wonder dat mensen nog steeds naar concerten van de bard gaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten