Drievoud

Goeie hoes. Dat zei mijn platenboer Wobbe, toen ik vanmiddag Triplicate ging ophalen. Op de hoes staat enkel de album-titel, in het lettertype waarmee in vroeger tijden de Bijbel werd overgeschreven door de monniken. De naam van de uitvoerende artiest ontbreekt. Wil Dylan iets zeggen met het lettertype en de afwezigheid van zijn naam?

Goede portretfoto in de hoes van Triplicate.

Goeie foto ook van Dylan bij een auto. Opnieuw een auto, na eerder al de hoezen van Modern Times (2006) en Together Through Life (2009). En vergeet de achterkant van Tempest (2012) ook niet.

Triplicate. Een mooie plaat om het eerste kwartaal van 2017 mee te eindigen. En een goede opmaat voor de Europese voorjaarstournee, die morgen begint in Stockholm.

Kronieken #17: Stockholm

Zaterdag en zondag treedt Dylan op in Stockholm Waterfront te Stockholm. Dinsdag is Oslo aan de beurt, waarbij Spektrum de plaats van handeling is. En warempel, Dylan gaat dat weekend dan ook langs het Nobelcomité, die club Zweden die hem in oktober de Nobelprijs voor de Literatuur hebben gegeven. Tijdens de uitreik-ceremonie van afgelopen december, was Dylan niet aanwezig; hij liet zijn Banquet Speech uitspreken door de toenmalige Amerikaanse ambassadeur in het Scandinavische land, Azita Raji.

De Academie zal tijdens het onderhoud de versierselen overhandigen, die bij de Nobelprijs horen. Het is de wens van Dylan, dat het een bescheiden ontmoeting zal worden: alleen de gelauwerde poet laurete en de leden van het Nobelcomité zullen aanwezig zijn. Geen pers, dus. Of er ook nog familie of nauwe vrienden aanwezig zullen zijn, weten we niet – alsof het er iets toe doet.

Twee weken later treedt Dylan op in Nederland. Drie optredens in de AFAS Live, de voormalige Heineken Music Hall. Zou Dylan de 'diploma' ook meenemen op zijn rondreis over de wereld, net zoals het Oscar-beeldje?

De Kuip

Het Stadion Feijenoord is jarig: vandaag is het 80 jaar geleden dat De Kuip werd geopend. De handeling werd verricht door jonkheer Jan Daniël Hendrik de Beaufort, in die jaren officieel kamerheer in buitengewone dienst van koningin Wilhelmina.

Behalve als voetbalstadion, doet De Kuip ook dienst als concertzaal. Bob Dylan was in 1978 de eerste artiest die optrad in deze zaal. Het was Dylans grootste Nederlandse publiek bij één optreden: 50.000 mensen zagen zijn debuut in ons land. Dit Kuip-optreden was onderdeel van dezelfde tournee als waar de bekende Budokan-optredens onder vielen. Waarom specifiek voor De Kuip wordt gekozen als locatie, is niet helemaal duidelijk. Wel dat de sfeer van het stadion prima was.

Ik heb dat Dylan-concert niet meegemaakt – pas acht jaar later zou ik ter wereld komen. Desalniettemin heb ik er Bruce Springsteen (2003, toen nog met Clarence Clemons!) en Doe Maar (2007) zien optreden.

Drie jaar geleden werd duidelijk dat De Kuip aan vervanging toe is. Maar nog steeds wordt gesproken over een nieuw Stadion Feijenoord.

Voor de administratie, de setlist van dat eerste concert in De Kuip is hier te lezen.

De Kuip is jarig. Ik vraag me af hoeveel verjaardagen er nog volgen. En ik bedenk dat Dylan hier waarschijnlijk nooit meer zal optreden.

Geloof

Bob Dylan heeft twee decennia in een interview gezegd: “Here's the thing with me and the religious thing. This is the flat-out truth: I find the religiosity and philosophy in the music. I don't find it anywhere else. Songs like 'Let Me Rest on a Peaceful Mountain' or 'I Saw the Light'—that's my religion. I don't adhere to rabbis, preachers, evangelists, all of that. I've learned more from the songs than I've learned from any of this kind of entity. The songs are my lexicon. I believe the songs.”

Gates, David (October 6, 1997) – "Dylan Revisited", Newsweek

Mooi citaat. Ik geloof de songs, de liedjes. Hierbij grijpt de zanger terug op onder meer The Great American Songbook. Dit is de muzikale canon van de Verenigde Staten: deze nummers kent iedereen, en deze nummers beslaan een periode van eeuwen. Deze nummers hebben de bevolking hoop en moed gegeven om hun leven, vaak onder heftige omstandigheden als slavernij of de Dust Bowl, te blijven leven.

Ik herken wel iets van wat Dylan hier zegt. Hij beweert dus niet dat hij geen dogma's heeft – wel dat hij weigert zich te voegen bij één bepaalde stroming. Wie is van Paulus en wie van Apollos? Een irrelevante vraag, Dylan behoort tot geen van hen. Nee, liever leert hij van wat concrete mensen hebben opgeschreven en doorgegeven aan de volgende generatie. Misschien is het ook wel daarom, dat de laatste albums van de zanger vol staan met nummers uit dit “liedboek”.

Waarom ik iets in dit citaat herken? In deze songs zit 'het echte leven'. Het rauwe leven, de verhalen van mensen die tot hun enkels in de spreekwoordelijke modder staan. Deze songs weten waar het leven over gaat. Hoe goed artiesten als Kees Kraaijenoord en Matthijn Buwalda hun geloof bezingen vanaf het podium, ik mis de ruw randen. Van The American Songbook leer ik iets van leven, van moed en doorzettingsvermogen.

Omdat deze songs zijn ontstaan op het ritme van het leven.

(Deze blog verscheen ook op FritsTromp.nl)

Nobel Lecture

Volgende week is de release van Triplicate, het nieuwe album van Dylan. De maestro is voor diit drievoudige album gaan grasduinen in The Great American Songbook. En zoals dat dan gaat met aangekondigde platen, is in de media ruimschoots aandacht voor zo'n nieuwe uitgave. Zo heeft NRC Handelsblad vandaag een groot artikel gepubliceerd over Triplicate.

Ook Bill Flanagan heeft een interview met Dylan gehouden. Deze 'Q&A' staat op de site van de zanger uit Minnesota.

Op ExpectingRain stond woensdag een dienstmededeling: Mr Dylan will not give his Nobel lecture while in Stockholm and there will not be a public ceremony. - (Ulrika Kjellin, Swedish Academy) from Sven Lewandowski.

Dat is jammer voor de fans, die volgend weekend naar Zweden waren afgereisd. Die eerste april begint Dylan namelijk zijn Europese voorjaarstournee 2017. De eerste week treedt Dylan achtereenvolgens op in Stockholm (1 en 2 april), Oslo (4 april) en Kopenhagen (6 en 7 april). Anderhalve week later is het Pasen en is Dylan te gast in AFAS Live, de voormalige Heineken Music Hall. Voor liefst drie optredens.

Ik ben benieuwd welke nummers uit The American Songbook de revue passeren tijdens de Europese concerten.

Over The Rhine

De afgelopen dagen heb ik driemaal de band Over The Rhine gezien. Althans, de kern van deze band, bestaande uit Karin Bergquist en Linford Detweiler. Hun begeleidingsband The Band Of Sweethearts is in Ohio achtergebleven.

Tijdens twee van de drie optredens hoorde ik het liedje If A Song Could Be President. In dit liedje wordt een aantal muzikanten ten tonele opgevoerd, die het Lied vertegenwoordigen. In de live-uitvoering werd onder meer Bob Dylan voorgedragen als ambassadeur bij de Verenigde Naties.

Op het schijfje Blue Jean Sky van de Over The Rhine-dubbelaar Meet Me At The Edge Of The World staat het liedje It Makes No Difference van The Band, de voormalige begeleidingsband van Dylan.

Een aantal albums van Over The Rhine is geproduceerd door Joe Henry, de man die Solomon Burke een decennium geleden terugbracht in de muziek. Op twee van die comeback-albums staan ook Dylan-songs, What Good Am I? op Make do with what you got (2005) en Stepchild op Don't give up on me (2002) – op dit album staat ook Burke's versie van It Makes No Difference.

De lijntjes zijn weer kort.

Amerikaanse zomertournee 2017

De Europese voorjaarstournee 2017 moet nog beginnen, maar Dylan heeft alvast zijn agenda voor komende zomer bekend gemaakt. In de maanden juni en juli tourt Dylan door de Verenigde Staten. Hij doet dan achtereenvolgens deze speelsteden aan:

Dinsdag 13 juni Port Chester

Woensdag 14 juni Port Chester

Donderdag 15 juni Port Chester

Zaterdag 17 juni Dover DE

Zondag 18 juni Wallingford

Woensdag 21 juni Providence

Zaterdag 24 juni Kingston NY

Zondag 25 juni Syracuse

Dinsdag 27 juni Kingston ON

Donderdag 29 juni Ottawa

Vrijdag 30 juni Montreal

Zondag 2 juli Barrie

Dinsdag 4 juli Oshawa

Woensdag 5 juli Toronto

Donderdag 6 juli London

Woensdag 12 juli Winnipeg

Vrijdag 14 juli Saskatoon

Zaterdag 15 juli Moose Jaw

Maandag 17 juli Calgary

Dinsdag 18 juli Medleine Hat

Woensdag 19 juli Edmonton

Vrijdag 21 juli Dawson Creek

Zaterdag 22 juli Prince George

Maandag 24 juli Vancouver

Donderdag 27 juli Victoria

Helemaal volledig is deze speellijst mogelijk niet – tussen donderdag 6 juli (London) en woensdag 12 juli (Winnipeg) zit nog ruimte voor een handvol optredens.