Setlist Savannah, Georgia, 14 april 2015

Things Have Changed (Bob center stage)

She Belongs To Me (Bob center stage with harp)

Beyond Here Lies Nothin' (Bob on piano)

Workingman's Blues #2 (Bob center stage)

Duquesne Whistle (Bob on piano)

Waiting For You (Bob on piano)

Pay In Blood (Bob center stage)

Tangled Up In Blue (Bob center stage with harp then on piano)

Love Sick (Bob center stage)

Intermission

High Water (For Charley Patton) (Bob center stage, Donnie on banjo)

Simple Twist Of Fate (Bob center stage with harp)

Early Roman Kings (Bob on piano, Stu on maracas)

Forgetful Heart (Bob center stage with harp)

Spirit On The Water (Bob on piano)

Scarlet Town (Bob center stage, Donnie on banjo)

Soon After Midnight (Bob on piano)

Long And Wasted Years (Bob center stage)

Encore

Blowin' In The Wind (Bob on piano, Donnie on violin)

Stay With Me (Bob on piano) (song by Jerome Moross and Carolyn Leigh)

Bovenstaand de setlist in Savannah, Georgia, van gisteravond (met dank aan BobLinks).

Blind Wilie McTell

Zo'n twaalf jaar geleden kocht ik de dubbel-singel Ga In Mijn Schoenen Staan van De Dijk. Deze singel was de voorloper van het nieuwe Dijk-album Muzikanten Dansen Niet, en verscheen als dubbel-singel dus. Twee singels Ga In Mijn Schoenen Staan, met op beide singels drie aanvullende nummers. “Bevat moeilijk te verkrijgen B-kantjes uit het verleden,” meldt de sticker links onder op de hoesjes.

De tweede singel telt het Dylan-nummer Blind Willie McTell. Het hoesje vermeldt dat dit de b-kant is van de singel Stampvol Café uit 1997. En dat dit nummer is opgenomen met Henk Hofstede van (The) Nits. Mij maakte het indertijd niet zoveel uit wie er meespeelde of meezong op deze uitvoering en van welke b-kant dit liedje was. Het ging mij om dit liedje, deze uitvoering.

Jaren later, toen ik de cd Jericho van The Band kocht, hoorde ik de overeenkomsten tussen de uitvoering van Dylans voormalige begeleidingsband en de versie van De Dijk met Hofstede. 'Verdraaid', dacht ik toen, 'deze versies lijken wel erg veel op elkaar.' Het enige dat nog ontbrak, was de missing link tussen The Band en De Dijk.

Nog weer een behoorlijke tijd later had ik die ontbrekende schakel ontdekt: bassist Hans van der Lubbe, de broer van Dijk-frontman Huub van der Lubbe. Hans heeft tweemaal in een The Band-tribute gespeeld. Onder meer met een theatertournee met liedjesverhalen-verteller Leo Blokhuis. Natuurlijk, dát is de reden dat De Dijk bekend was met de Band-versie van Blind Willie McTell! Het kan niet anders dat de tribute-band onbekend is gebleven met het album Jericho.

Weer was een mysterie opgelost.

Overigens is er nog een link tussen Dylan en De Dijk. Ga In Mijn Schoenen Staan is een vertaling van de song Walk A Mile In My Shoes van Joe South & The Believers. Dit origineel staat op een verzamelaar met liedjes uit Dylans Theme Time Radio Hour. Ik geef het toe: dit is een minder spectaculaire vondst dan die van Blind Willie McTell.

Maar ja, het verschil moet er zijn.

Setlist Richmond, Virginia, 12 april 2015

Things Have Changed (Bob center stage)

She Belongs To Me (Bob center stage with harp)

Beyond Here Lies Nothin' (Bob on piano)

Workingman's Blues #2 (Bob center stage)

Duquesne Whistle (Bob on piano)

Waiting For You (Bob on piano)

Pay In Blood (Bob center stage)

Tangled Up In Blue (Bob center stage with harp then on piano)

Love Sick (Bob center stage)

Intermission

High Water (For Charley Patton) (Bob center stage, Donnie on banjo)

Simple Twist Of Fate (Bob center stage with harp)

Early Roman Kings (Bob on piano, Stu on maracas)

Forgetful Heart (Bob center stage with harp)

Spirit On The Water (Bob on piano)

Scarlet Town (Bob center stage, Donnie on banjo)

Soon After Midnight (Bob on piano)

Long And Wasted Years (Bob center stage)

Encore

Blowin' In The Wind (Bob on piano, Donnie on violin)

Stay With Me (Bob on piano) (song by Jerome Moross and Carolyn Leigh)

Bovenstaand de setlist in Richmond, Virginia, van gisteravond (met dank aan BobLinks). Als we moeten afgaan op de eerste drie tour-avonden, lijkt het erop dat Dylan ook deze tournee niet afwijkt van zijn standaard-setlist.

Maar ik houd een slag om de arm. Bij Dylan is het nooit helemaal zeker dat hij vasthoudt aan bepaalde concert-zaken.

Setlist Baltimore, Maryland, 11 april 2015

Things Have Changed

She Belongs To Me

Beyond Here Lies Nothin'

Workingman's Blues #2

Duquesne Whistle

Waiting For You

Pay In Blood

Tangled Up In Blue

Love Sick

(Intermission)

High Water (For Charley Patton)

Simple Twist Of Fate

Early Roman Kings

Forgetful Heart

Spirit On The Water

Scarlet Town

Soon After Midnight

Long And Wasted Years

Encore

Blowin' In The Wind

Stay With Me (song by Jerome Moross and Carolyn Leigh)

Bovenstaand de setlist van gisteravond in Baltimore, Maryland (met dank aan BobLinks). Deze stad doet me onwillekeurig denken aan Tryin' To Get To Heaven: “I was riding in a buggy with Miss Mary-Jane / Miss Mary-Jane got a house in Baltimore / I been all around the world, boys / Now I'm tryin' to get to heaven before they close the door.”

Maar misschien associeer ik teveel, dat kan natuurlijk. Want waarom zou Dylan ook aan “Tryin'” denken als hij in Baltimore optreedt? Alsof hij dezelfde emoties heeft als ik, en ook nog op dezelfde manier en hetzelfde moment.

Dat lijkt me uitgesloten.

Setlist Atlantic City, New Jersey, 10 april 2015

Things Have Changed

She Belongs To Me

Beyond Here Lies Nothin'

Workingman's Blues #2

Duquesne Whistle
Waiting For You

Pay In Blood

Tangled Up In Blue

Love Sick

(Intermission)

High Water (For Charley Patton)

Simple Twist Of Fate (Stu on shakers)

Early Roman Kings

Forgetful Heart

Spirit On The Water

Scarlet Town

Soon After Midnight

Long And Wasted Years

Encore

Blowin' In The Wind

Stay With Me (song by Jerome Moross and Carolyn Leigh)

Bovenstaand de setlist van gisteravond in Atlantic City (met dank aan BobLinks). De openingsavond van de nieuwe tournee. En nee, geen verrassingen. De begeleidingsband is ongewijzigd, en de setlist ook. Dylan sluit de avond af met Stay With Me, het Frank Sinatra-nummer.

Aantekeningen #17: Street Legal

Vanavond begint de Amerikaanse tour, Atlantic City is de eerste locatie. Deze stad doet me toch altijd denken aan het liedje van Bruce Springsteen, bij voorkeur in de uitvoering van The Band. In de nadagen van Dylans voormalige begeleidingsband maakten de mannen toch mooie 'definitieve' versies van andermans songs – waaronder dus Springsteens Atlantic City, maar ook Dylans Blind Willie McTell.

Grofweg vijf weken is Dylan on tour. 17 mei is het laatste optreden, in South Bend. Dylaneske vragen worden gaandeweg deze optredens beantwoord. Is zijn band ongewijzigd gebleven? Welke nummers zal Dylan spelen? Speelt hij weer dezelfde setlist als tijdens de voorgaande tournee's?

We zullen het straks zien, als de speellijst morgen weer verschijnt.

Vanmorgen heb ik mijn rijbewijs verlengd, volgende week mag ik het nieuwe exemplaar ophalen. De ambtenaar van dienst vroeg of ik 38,45 euro wilde betalen. Voor minder dan 4 euro per jaar mag ik weer rechtmatig de weg op. Street legal, zou je kunnen zeggen. Alsof Dylan ook maar iéts te maken heeft met mijn privéleven.

Terug

Ik ben weer terug. Anderhalve week heb ik niets van me laten horen. Ik was niet bezig met het schrijven en afmaken van mijn tweede boek over Bob Dylan, hoewel dat manuscript al te lang wacht op een afronding. Evenmin was ik door een auto aangereden, waardoor ik het tijdelijk rustig aan moest doen – dat heb ik al een keer meegemaakt en is niet per sé voor herhaling vatbaar.

Van het gevreesde writer's block had ik ook geen last. Schrijven is hard werken, en is slechts voor een klein gedeelte afhankelijk van inspiratie (houd moed, Marnix! Schrijven zorgt ervoor dat je blijft schrijven – schrijf desnoods het telefoonboek over, en je zult merken dat je zelf weer een blog in elkaar zet).

Het naspelen van de Stille of Goede Week heb ik ook niet gedaan, hoewel dat natuurlijk zomaar zou kunnen. Maar nee, ik heb dat niet gedaan. Ik was ook niet voor een week naar Taizé, het oecumenische klooster in Frankrijk, waar elk weekend Pasen wordt gevierd. Soms denk ik erover om naar het klooster te gaan, en in te treden als monnik. Mocht dat gebeuren, zal dat wel in Nederland zijn. Schiermonnikoog misschien.

Nee, in de afgelopen tien dagen ben ik niet thuis geweest. Ik verbleef bij mijn ouders. Het was niet een vakantie, maar verplichte rust na een ingreep. Daar kan ik veel over vertellen, maar dat doe ik niet. Daar is dit blog geen goed podium voor, het is immers een blog over Dylan én het is mijn andere zelfportret.

Enfin.

Ik ben er weer.

Is mij nog wat Dylanesk's opgevallen, de afgelopen maand-wisseling? Natuurlijk is er wat nieuws rond de dvd van MusiCares, de avond dat Dylan werd geëerd met een tribute-concert en hijzelf als een wereldleider de wereld toesprak. Het concert wordt sowieso uitgegeven, en ik meen dat de toespraak ook op het schijfje (of als extra schijfje?) wordt meegeperst.

Verder natuurlijk de Europese zomertournee. Dylan gaat weer naar het Europese vasteland, maar doet Nederland niet aan. Jammer, want gezien de cyclus die de man hanteert -dat hij ongeveer elke twee jaar in ons land optreedt- wordt hiermee onderbroken. Dat is de zanger natuurlijk niet te verwijten, want hij doet wat hij moet doen en is niet de Nederlandse 'bobcats' afhankelijk.

Afgelopen dinsdag hield prof.dr. Klaas van Veen zijn oratie bij de RijksUniversiteit Groningen. Eén van de vragen die hij zijn publiek voorhield, zonder er antwoord op te geven, was: Wie is de belangrijkste zanger van de afgelopen 100 jaar? Wie het weet, mag het zeggen. Ik heb een vermoeden.

Moet ik er verder nog iets over zeggen? Nee, voor nu is het ruim voldoende. Morgen weer een dag.