Met enige regelmaat komt er een verhaal op het web te staan met 'de beste Dylan-albums', of 'Dylan-platen gerangschikt volgens...', waarna een beoordeling van "Dylan" wordt gegeven.
Zulke beoordelingen zijn altijd subjectief. Want het heeft met smaak te maken. De een vindt de folk-platen beter dan het elektrische werk, de ander heeft meer met de gospelperiode.
Maar een complicerende factor is natuurlijk ook het voortschrijdend inzicht. Had Dylan een lied als Blind Willie McTell kunnen schrijven zonder Masters Of War? Had het nummer Red River Shore dezelfde gelaagdheid als Dylan niét Rainy Day Women #12 & 35 had gemaakt?
Ach, ik weet het: ook dit is allemaal maar invullen, speculatie. Ik doe geen top-zoveel-lijstjes. Veel beter kan ik me bezig houden met de chronologische volgorde van de nummers. En soms hoppen van de ene periode naar de andere, om zo met frisse oren naar de nummers te luisteren.
Misschien werkt Dylan zelf zo ook wel. Zeker met de Lights of Autumn Tour in het vooruitzicht, als hij met band over het Europese continent zwerft. Laat die setlisten maar komen! Benieuwd hoe Dylan het licht van de herfst in zijn muziek vormgeeft.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten