Zaterdag was ik de hele dag op Vlieland. Een mooi eiland, niet in de laatste plaats door het autoluwe karakter van het Waddeneiland. Het is ook het eiland waar de Leeuwarder dichter en arts Slauerhoff vaak kwam.
Slauerhoff is bekend van onder meer het gedicht Woninglooze: Alleen in mijn gedichten kan ik wonen, / Nooit vond ik ergens anders onderdak; / Voor de eigen haard gevoelde ik nooit een zwak, / Een tent werd door den stormwind meegenomen.
Een rusteloze man, als je dit gedicht (verder uit)leest. Maar ook in zijn werk. Als scheepsarts trok hij de wereld over. Het doet me aan Bob Dylan denken. Ook hij is rusteloos, in woorden en in zijn ongekende decennialange tournee.
Zou Dylan ooit van Slauerhoff hebben gehoord? Ik sluit het niet helemaal uit; Dylan kent zijn klassiekers, en als zelfs de Portugese fadozangeres Cristina Branco enkele gedichten van Jan Jacob Slauerhoff vertaald heeft, kan Dylan zoiets ook nog wel ter ore zijn gekomen.
Ach, ik weet het niet. Doet er ook niet toe, maar ik mijmer er graag even over.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten