Het is maandag en dat is
de eerste werkdag van de week. We maken ons op voor een tropische
week, dat dan weer wel. Vanwege die tropische hitte heeft het RIVM,
het Het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu, in
samenwerking met onze nationale weermannen en -vrouwen een heus
hitteplan opgesteld. Het is zaak om onze kwetsbare medeburgers te
letten. Dat zij niet verdrogen en daardoor komen te overlijden.
Daarnaast kwam vanmiddag
Frits Barend in Radio EenVandaag om een bericht uit de Telegraaf te
bevestigen. Volgens de grootste krant van Nederland zou bondscoach
Guus Hiddink opstappen en het stokje overdragen aan
assistent-bondscoach Danny Blind. Die laatste zou sowieso al
bondscoach worden, maar dan in 2016, na het EK in Frankrijk. Maar die
trainerswissel wordt dus met een jaar vervroegd.
Dit heeft natuurlijk
allemaal niks met Bob Dylan te maken. Inhoudelijk staan een hitteplan
en de bondscoach van Oranje mijlenver van Dylan verwijderd. Maar toch
waren zulke nieuwsfeitjes voor mij de reden om Dylan uit de kast te
trekken. Het werd het album Desire, een uitstekende plaat voor zomers
weer.
Desire kenmerkt zich door
de mooie nummers. Twee protestnummers, beide openers van de
plaat-kanten: Hurricane voor kant B, Joey voor kant B. En twee
schitterende afsluiters, Oh Sister op kant A en Sara op kant B. Het
nummer Oh Sister is voor mij een absoluut favoriet. Bij dit nummer
denk ik aan het meisje dat in de zomer van 2004 een vriendin werd,
maar inmiddels als een zusje wordt beschouwd.
Enfin.
Desire. Verlangen.
Verlangen naar de tropische week, misschien. Of naar een wat koeler
weer, gewoon Hollands weer met dito wolkenluchten. Verlangen naar een
bondscoach die de Oranje leeuwen wel aan het voetballen krijgt en
gewoon naar het Europees Kampioenschap 2016 loodst. Verlangen naar
meer achtergrondzang van Emmylou Harris op Desire.
En het verlangen om nog
maar weer eens Oh Sister te luisteren.
