zaterdag 9 januari 2021

Odessa

Naar buiten toe is het land [België] een eenheid gebleven, een kleine natie die met grote vaardigheid manoeuvreert rond de grote breuklijnen tussen Noord- en Zuid-Europa. Brussel lijkt wat dat betreft op Odessa: juist door hun problematische positie hebben de Belgen meer en langer nagedacht over de nationale en culturele grenzen die de Europeanen nog steeds van elkaar scheiden. Maar daarmee zjin de oude breuklijnen nog niet opgeheven, integendeel, ze worden eerder dieper.

Uit: Geert Mak - In Europa, Uitgeverij Atlas - Amsterdam/Antwerpen, 2004

vrijdag 8 januari 2021

In Europa

Het boek In Europa van Geert Mak beschrijft de geschiedenis van Europa in de twintigste eeuw. Zo beschrijft hij onder meer over Odessa, in de periode 1917 tot 1921. De tijd van pogroms in het tsaristische Rusland van die jaren.
Onwillekeurig denk ik aan de Zimmerman, de familie van Dylan. Die waren een decennium eerder al uit Odessa vertrokken, vanwege de gewelddadige aanvallen op de Joodse bevolking. Mak besteedt geen aandacht aan Dylan's voorouders; dat hoeft ook niet, omdat Dylan geen Europeaan is en zijn grootouders bij de pogroms uit Maks boek al vertrokken waren.
Maar toch. Ik denk er toch even aan.

donderdag 7 januari 2021

Hipgnosis Songs Fund

De Canadees-Amerikaanse zanger Neil Young heeft de helft van zijn oeuvre verkocht aan Hipgnosis Songs Fund. Naar verluidt krijgt de rocker zo'n 150 miljoen dollar voor de songs. Daarmee volgt hij het voorbeeld van Dylan. De Nobelprijswinnaar verkocht zijn volledige repertoire, dat overigens bescheidener is dan die van Young, voor honderd miljoen dollar méér.

woensdag 6 januari 2021

Verlangen

Gisteren was het 45 jaar geleden dat Desire verscheen. Een goed album, zeker. Maar ik moet denken aan de zomer van 2019. En aan de autorit naar Hamburg, voor een optreden van Dylan. En de film van Martin Scorsese.
Voordat Desire op de markt kwam, tourde Dylan al met zijn Rolling Thunder Revue langs Amerikaanse zalen en theatertjes. Van die tournee verscheen al Hard Rain, The Bootleg Series Vol. 5: Bob Dylan Live 1975, The Rolling Thunder Revue en Renaldo and Clara. Van de optredens zijn ook opnames gemaakt die niet gelijk zijn verschenen.
Dié opnames zijn vorig jaar uitgegeven. Dat gebeurde met de box Bob Dylan – The Rolling Thunder Revue: The 1975 Live Recordings, met veertien schijven. De box hoort bij de 'documentaire' Rolling Thunder Revue: A Bob Dylan Story by Martin Scorsese. In zekere zin is Scorsese's verhaal de ultieme versie van Renaldo and Clara.
Toen de box en film waren uitgebracht, reed ik met mijn NDC-collega Fokke naar Hamburg, voor een Dylan-optreden. In de auto richting Hamburg, en weer terug naar Leeuwarden, draaiden we de muziek uit de 1975 Live Recordings.
Het waren mooie uren. En daar moet ik aan denken bij Desire's 45e verjaardag.

zondag 3 januari 2021

BOBcast #16: Judy Blank en Yorick van Norden

In de zestiende aflevering van VPRO's BOBcast staan Judy Blank en Yorick van Norden centraal. Beiden jong: Yorick is van mijn leeftijd, Judy is een decennium jonger. Desondanks spelen ze al een tijdje hun voorstelling Bob Dylan, de songs, de mythe. Het duo, ondersteund door de No Direction Home-band, speelden ook in Nijend24, waar deze BOBcast is opgenomen.
Een leuk gesprek, met een duo dat ook nog wel wat weet van hun idool. Ze prijzen de imperfectie van Dylan. Terecht, juist het gebrek aan perfectie. Juist dat is waar Dylan zijn teksten mee ondersteunt. Het is non-verbale communicatie.
Wel blijft één ding hangen. Yorick vertelt in het eerste half uur dat hij niet alles van Dylan op cd en/of elpee heeft. Een van de interviewers, ik kan aan de stem niet horen of het Chris Kijne en Lars Hulshof is, vraagt of dat de gospel-albums zijn. Het is de vraag én het toontje waarop de vraag gesteld wordt.
Alsof dat een periode is die 'wij vanzelfsprekend' links laten liggen. Omdat alle teksten over Jezus gaan. Gelukkig pareert Yorick de vraag en zegt dat hij de Jesus Years en de box Trouble No More heel goed vindt. Je mist de gezichtsuitdrukking van de interviewers in zo'n podcast. Hun stemmen zijn goed genoeg ver-radioo'd, dat ze hun teleurstelling niet laten blijken.
Deze BOBcast duurt anderhalf uur. Een prettig gesprek, dat wel. Met mooie uitvoeringen van wat minder voor de hand liggende songs door Blank en Van Norden.

zaterdag 2 januari 2021

Twee januari

Dat de jaarwisseling net voor het weekend gebeurt, betekent dat het een lang weekend is. Veel vrije dagen achter elkaar. Dat is lekker, natuurlijk. Tijd om te lezen. Te wandelen. En naar Bob Dylan te luisteren.
Tijdens een wandeling door de stad kwam ik een sticker tegen. Jesus is coming. Ontken het maar eens. De sticker bracht me gelijk naar de herschreven versie van Gonna Change My Way Of Thinking. Deze versie, een duet tussen Dylan en Mavis Staples, staat op de gospeltribute Gotta Serve Somebody uit 2003.
Leest Dylan zelf ook? Het online magazine Far Out plaatste onlangs een lijst van Bob Dylan’s veertig favouriete boeken. Misschien klopt het lijstje, misschien is het natte vinger-werk. Maakt niet uit, zolang er maar over boeken gesproken wordt. Als een overzicht bijdraagt aan het boek-gesprek, is het geoorloofd.
Over Dylan-boeken gesproken, Jochen Markhorst (1964) laat Dylan in Nashville ontmoeten met Franz Kafka. Voor het album John Wesley Harding. De kans dat Dylan de Engelstalige versie van dit boek leest, acht ik uitgesloten. Maar ja, you'll never know.
Kafka, de Duitstalige Joodse schrijver uit Praag. Ruim een jaar geleden was ik in Praag. Daar heb ik Kafka ontmoet. Niet letterlijk, omdat de auteur al lang en breed het tijdelijke voor het eeuwige heeft verruild. Maar toch, overal in de stad kun je iets van Kafka zien. En dat heb ik gedaan.
De eerste twee dagen van 2021 zitten erop. Hoopvolle dagen.

vrijdag 1 januari 2021

Gelukkig 2021

Een goed en gezegend 2021 gewenst.
Wat brengt dit nieuwe jaar? Vorig jaar hoopten we op een tournee door Japan. En door de Verenigde Staten. We hadden geen weet van een nieuw studio-album, met zelfgeschreven nummers. Maar de tournees gingen niet door. En Rough And Rowdy Ways lag zomaar in de winkel. Met een zeventien minuten durend epos over de moord op Kennedy als Dylan's eerste nummer 1-notering in Amerika.
Vandaag de eerste dag van het nieuwe jaar. Gisteren al de elpee John Wesley Harding gedraaid. Vandaag de integrale uitvoering van dit album door Thea Gilmore. En natuurlijk Travelin’ Thru, 1967 – 1969, deel 15 uit de Bootleg Series.
Mooi album, John Wesley Harding. Het nummer The Wicked Messenger speelde Dylan tijdens mijn eerste Dylan-concert. Ik heb dat niet in mijn geheugen opgeslagen, maar gelukkig is de bootleg mjin externe geheugen.
Een extra reden om het album weer te draaien.
Eerst vandaag de oliebollen maar verwerken. Met John Wesley Harding op de achtergrond.