With God on Our Side

In de Duitse stad Halle zijn op straat zeker twee mensen doodgeschoten. Op beelden is te zien dat de schietpartij voor een synagoge plaatsvond en dat een lichaam voor het gebedshuis ligt.
Wat heeft Dylan hier mee te maken? Niets. Dylan heeft geen Duits bloed, ondanks dat zijn oorspronkelijke familienaam Zimmerman wel heel Duits aan doet. Maar de familie Zimmerman komt uit Odessa, wat nu in Oekraïne ligt.
De eerste tentoonstelling met Dylan's schilderijen was in het Oost-Duitse Chemnitz. En als de bard tourt over het Europese continent, staan altijd optredens in Duitsland gepland.
Onwillekeurig moet ik ook denken aan With God On Our Side, vanwege dat couplet over de Tweede Wereldoorlog. Waarbij gelijk opgetekend dat van antisemitisme in Halle geen sprake is - althans, nu is nog niet iets bekend daarover. Hoewel - het is vast geen toeval dat vandaag Jom Kippoer wordt gevierd.
If God’s on our side, He’ll stop the next war.

Abbey Road

De elpee Abbey Road van The Beatles is vijftig jaar. Dat wordt groots gevierd. Onlangs besteedde De Wereld Draait Door al een hele uitzending aan deze plaat. En voor de verzamelaars is een heruitgave beschikbaar, in verschillende edities. Voor wie het allemaal niet op kan, spelen The Analogues dit album ook nog eens live.

In hetzelfde jaar verscheen van Bob Dylan zijn country-plaat Nashville Skyline. Dat album verscheen zonder een naam en albumtitel - pas een klein half jaar later verscheen Abbey Road, dat dus historisch gezien niét het eerste album was, waarop de uitvoerende artiest en albumtitel niet was vermeld op de voorkant.

In 1966 deed Dylan dat kunstje al eerder. Toen verscheen Blonde On Blonde, de eerste studio-dubbelaar uit de popgeschiedenis. Evenmin met de naam van de artiest en de titel van het album op de hoes vermeld.

Ere wie ere toe komt, in dit geval.

Van Nashville Skyline is geen heruitgave gekomen, zoals dat van Abbey Road. Geen nieuwe uitgave met onbekend materiaal, met demo's, foto's, een nieuw boekje met liner notes en wat al niet meer. Wel verschijnt over vier weken Travelin’ Thru, met onder meer duetten met Johnny Cash - een van die nummer verscheen op Nashville Skyline.

Ter gelegenheid van de vijftigste verjaardag van Nashville Skyline géén thema-uitzending van De Wereld Draait Door. Geen groots opgezette media-campagne door Columbia Records. Niets van dat alles.

Literatuur

Deze week worden de Nobelprijzen bekend gemaakt. Donderdag is het de beurt aan de Nobelprijzen voor de Literatuur. Twee prijzen, want de Zweedse Academie doet een inhaalrace. Vanwege gedoe binnen de eigen gelederen, werd in 2018 géén Nobelprijs voor de Literatuur uitgereikt.

De criteria voor het toekennen van de Nobelprijs zijn gewijzigd. De academie wil "met een bredere blik" naar literatuur kijken. "We hadden een meer eurocentrisch perspectief, nu kijken we over de hele wereld", zei voorzitter Anders Olsson dit weekend tegen The Guardian.

In 2016 kreeg Bob Dylan de Nobelprijs voor de Literatuur toegekend. Ik vind hem niet per se een vertegenwoordiger van het eurocentrische perspectief.

De NOS schrijft verder nog: Laureaten moeten een speech geven om de geldprijs in ontvangst te kunnen nemen. Dat doen ze bij de uitreiking van de prijs in Oslo of Stockholm. Sinds 1901 vindt die uitreiking  10 december plaats, de sterfdag van Nobel.

Dat middelste feit is niet helemaal waar. Dylan stuurde zijn Nobel Speech pas in juni 2017 in, zowel op papier als een audiobestand. Daarmee heeft hij wel voldaan aan de eis om binnen een half jaar die speech te houden - het is aan de laureaat zelf om te bepalen hoe en wanneer (binnen het half jaar) de toespraak wordt ingeleverd.

Nog drie nachtjes en dan weten we wie aan het illustere gezelschap van literaire Nobelprijswinnaars toegevoegd worden.

InsingerGilissen

Nee, nu volgt geen gelikt praatje over InsingerGilissen, de vermogensbank. Ik heb geen vermogen en dus ook geen enkele reden om mij aan deze organisatie te binden.

Dat ik toch iets te melden heb over deze private bank, komt vanwege hun reclame-slogan. In hun reclame-uitingen is de zin Every Step of the Way te horen. Dat is uiteraard hun goed recht om te noemen. Misschien zijn zij wel geïnspireerd door het nummer Mississippi van Bob Dylan. Want dat nummer begint met die zin.

De combinatie van Dylan en reclames is natuurlijk niet zo heel groot. We kennen zijn bijdrage aan Cadillac ter promotie van de toen nieuwe Escalade - met inderdaad Dylan die deze SUV aanprijst. Of, een paar jaar daarvoor al, zijn bijdrage aan het hippe lingeriemerk Victoria's Secret.

Maar dat is achteraf redeneren en zien wat je wilt zien. De bank InsingerGilissen heeft misschien niet eens een relatie willen leggen met Dylan's song. Maar vonden ze het gewoon een mooie zin richting welgestelde particulieren.

Kwart eeuw

De website ExpectingRain bestaat deze herfst 25 jaar. Een zilveren bestaan, dus. Elke dag plaatst Karl Erik Andersen linkjes op de site, linkjes die gaan over Dylan of over muzikanten die aan Dylan gerelateerd zijn. Dat levert vaak leuke wetenswaardigheden op.

Ondertussen is het blog Bob Dylan in (het) Nederland(s) ook al elf jaar actief. Tom Willems publiceert met onverstoorbare energie teksten over Dylan. En soms linkjes naar andere Dylan-gerelateerde nieuwtjes. Het is geen Nederlandse ExpectingRain, daarvoor zijn Karl Erik en Tom te verschillend in hun aanpak.

Goede titel ook, Expecting Rain. Als je op deze site kijkt, betekent het dat je niet de liefde bedrijft. Want dat is volgens het lied Desolation Row de keuze, behalve bij Kaïn, Abel en Quasimodo. Everybody is making love / Or else expecting rain.

Wat is dat toch, het (bijna) dagelijks publiceren over een artiest? Ik kan natuurlijk niet voor anderen spreken, maar ik kan wel een antwoord geven. Ik doe immers zelf ook mee aan de Dylan-schrijverij.

Het is bij mij een haast journalistieke opdracht, om als chroniqueur de artiest op de voet te volgen. Om te noteren wat hij doet, wat hij heeft gedaan en wat we op korte termijn kunnen verwachten. Het is een kroniek, een beschrijving van wat gebeurt.

Dat is leuk, om iemand op zo'n manier te volgen. Het geeft in zekere zin een tijdsbeeld neer: dit is wat gebeurt en het is opvallend vanwege die en die reden.

En in mijn geval is het ook een zelfportret. Het zegt iets over mij. Het is een ánder zelfportret, want het zegt iets over mijn in combinatie met die ander, Dylan in dit geval.

Face Value and beyond

Je zult maar in de buurt van Tulsa, Oklahoma, wonen. Dan ben je in de gelegenheid om regelmatig naar het Bob Dylan Center te gaan, gelegen nabij het Woody Guthrie Center and Museum. Daar begint volgende week dinsdag de tentoonstelling Bob Dylan: Face Value and Beyond van start. De expo, die start de dag dat mijn moeder 75 jaar wordt, loopt tot en met 5 januari 2020.

Te zien zijn onder meer nooit eerder vertoonde schilderijen uit de tijd van Blood On The Tracks en de Rolling Thunder Revue. De hoes van Blood On The Tracks bevat ook al zo'n typisch Dylaneske afbeelding, in de bekende stijl van wat we al kennen van de schilder Dylan.

Maar ik woon niet in de buurt van het Bob Dylan Center. Op dit soort momenten spijt het me wel, maar ben ik des te blijder als een museum als De Fundatie in Zwolle een expositie weet te organiseren met Dylan-schilderijen.

Zes

Zes jaar geleden plaatste ik het eerste bericht op dit blog. Het was kort na de release van Another Self Portrait, deel 10 uit de Bootleg Series van Dylan. Een goede aanleiding om dit blog Een Ander Zelfportret te noemen. Want het is een ander zelfportret als je het bekijkt met dat andere blog wat ik onderhoud.

Toen ik begon, had ik niet het idee hoe lang ik over Dylan zou bloggen. En wat ik zou gaan bloggen. Wel dat ik de tournee van die herfst zou volgen. En daarna zou ik wel kijken wat ging gebeuren. 

Zes jaar en honderden berichten later heb ik wel een redelijk beeld wat ik over Dylan te vertellen heb. Het is meer een kroniek, een verslag. Niet per se een interpretatie van het leven en werk van de bard. Dat hoeft ook niet, daar zijn andere middelen voor.