Moederdag

Gisteren was het moederdag. Een mooie gelegenheid om bij moeders stil te staan. Bij je huidige moeder, of bij wie ons zijn voorgegaan.

Morgenavond begint in Phoenix de Outlaw Music Festival, samen met onder andere Willie Nelson. Heel benieuwd wat dat gaat brengen!

Vast niet een lied als Mama, you been on my mind. Maar dat gaat dan ook niet over moeders.

Douwe Bob

Op YouTube staat een video van Douwe Bob. Specifieker, een filmpje waarop te zien is dat Douwe Bob het lied Masters Of War uitvoert. Hij deed dat afgelopen zondag, tijdens de Nationale Herdenking, Vuur van de Vrijheid, vanuit Wageningen bij Hotel De Wereld. Hij kreeg begeleiding van de Sven Hammond Band.

Het is natuurlijk altijd fijn om op de nationale televisie iets van Dylan te horen. Maar ergens zint het me ook niet. Douwe Bob in een strak pak. Met aan elke hand twee ringen. En onder de plakplaatjes. Hij wil een Nederlandse Johnny Cash zijn. En dat lukt. Bijna.

Het zijn alleen die enorme tekeningen op zijn hele lichaam, wat dan toch weer afbreuk doet aan het geheel. En misschien daarom ook wel aan het lied.

Habemus papam

We hebben een nieuwe paus! Gisteravond kwam uit de Sixtijnse Kapel witte rook. De Amerikaanse kardinaal Robert Prevost werd tot 267e bisschop van Rome gekozen. De vertegenwoordiger van Chritus op aarde gaat nu verder door het leven als paus Leo XIV.

Een Amerikaan met een Peruaans paspoort. Die drie talen vloeiend spreekt (Engels, Spaans en Italiaans). Die zich daarnaast ook in het Duits, Frans en Portugees kan uiten. En die lid is van de orde der Augustijnen.

De kloosterorde is genoemd naar Augustinus van Hippo.

In 1967 verscheen het album John Wesley Harding van Bob Dylan, een plaat óver zondaars, duivels, desperado's en heiligen. De teksten zijn gesteld im archaïsche, bijbelse taal en Dylan zingt als een wijze huisvader die afscheid heeft genomen van het leven als superster' (uit: Sjoerd de Jong, Bob Dylan, (Amsterdam: Mets & Schilt, 2000), 70-71).

Misschien niet gek dus dat op deze elpee het nummer I dreamed I saw St. Augustine staat. I dreamed I saw St. Augustine / Alive as you or me. Maar wat zingt de bard aan het slot? I put my fingers against the glass / And bowed my head and cried? Ik hoor toch echt 'prayed' in plaats van 'cried'. Bidden in plaats van huilen.

Maar soms liggen huilen en bidden dicht tegen elkaar.

Conclaaf

In de Sixtijnse Kapel in Vaticaanstad is vandaag het conclaaf begonnen. Achter gesloten deuren kiezen 133 kardinalen uit hun midden de nieuwe paus. De opvolger van paus Fransiscus wordt de 267e Plaatsbekleder van Jezus Christus op Aarde, de opvolger van de heilige Petrus, de bisschop van Rome, het hoofd van de Rooms-Katholieke Kerk en het staatshoofd van Vaticaanstad.

Of Dylan deze verkiezing volgt, weet ik niet. Het zou me overigens niets verbazen als hij dat doet. Al is het maar vanwege religieuze en culturele redenen. Plus het feit dat Dylan in 1997 op audiëntie mocht bij paus Johannes Paulus II.

De Sixtijnse Kapel. Met De schepping van Adam, gemaakt door Michelangelo. Die een rol speelt in Jokerman:

Well, the Book of Leviticus and Deuteronomy

The law of the jungle and the sea are your only teachers

In the smoke of the twilight on a milk-white steed

Michelangelo indeed could’ve carved out your features

Resting in the fields, far from the turbulent space

Half asleep near the stars with a small dog licking your face

Jokerman dance to the nightingale tune

Bird fly high by the light of the moon

Oh, oh, oh, Jokerman

Dylan is misschien meer bezig met zijn Outlaw Music Festival, dat volgende week van start gaat. Lekker op pad met Willie Nelson. Of met de release van het nieuwe album van Barbra Streisand. Dylan zingt met haar een heus duet: The Very Thought of You. Ik dacht dat ik dat nummer al wel op YouTube kon vinden, maar helaas. Maakt ook niet uit, het is ook een Barbra Streisand-album.

Bevrijdingsdag

De vlag hangt uit! Het eerste dat mevrouw Frits en ik vanochtend deden toen we de dag begonnen, was het ophangen van de vlag. Vandaag vieren we immers 80 jaar bevrijding. Niet alleen wij, maar in heel Nederland wordt volop feest gevierd.

We hebben de bevrijding grotendeels te danken aan geallieerde militairen. Soldaten van voornamelijk Amerikaanse en Canadese achtergrond. Enkele veteranen, die zo rond de 100 lentes jong zijn, zijn weer even in de Lage Landen voor dit volksfeest.

Gisteren stonden we al stil bij de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Twee minuten stilte, de vlag halfstok.

Het zijn dagen dat ik benieuwd ben wat Dylan doet. Hij heeft niet veel met 4 en 5 mei, schat ik zo in. Hoewel zijn grootouders van beide kanten Europese joden waren, was Robert Zimmerman al volledig ver-Amerikaniseerd. Daar komt bij dat voor de Verenigde Staten de Tweede Wereldoorlog pas in augustus 1945 was afgelopen, na de capitulatie van de jappen.

In de teksten van Dylan gaat het nauwelijks over de Holocaust. In With God On Our Side refereert de zingende dichter er natuurlijk wel aan, over de Duitsers, die zes miljoen in hun ovens hebben verbrand. Maar nu zijn we weer vrienden, en hebben de Duitsers nu ook God aan hun zijde.

Is er dan niets wat ik vandaag kan laten horen aan mevrouw Frits? Niet een specifiek holocaust-nummer. Wel andere songs over oorlog, vrede en bevrijding. Misschien moet ik dat dan maar doen.

Debuut-concert

Hoe werd ik de volgende ochtend wakker? Waar werd ik eigenlijk wakker? Ik weet het niet meer, hoe die vrijdag 3 mei 2002 werd ingevuld. Wel weet ik dat ik de avond ervoor in Ahoy' was. Het was mijn eerste Bob Dylan-concert.

Het was de tweede keer dat ik een concert meemaakte. Een kleine twee jaar eerder was ik bij een van de zestien Doe Maar-concerten. Dat was natuurlijk een indrukwekkend gebeuren, voor een jongetje van 14. Nu was ik een jongen van 16. En zag ik Dylan voor het eerst.

Ik denk altijd met 2 mei terug aan die avond in Rotterdam. Een goed concert. De opname beluister ik nog met enige regelmaat. Omdat het zo ontzettend goed was, die show. Don't you dare miss it! Zeker niet.

Arbeid

De dag van de Arbeid, het heeft veel met Karl Marx te maken. De Duitse denker wordt gezien als de grondlegger van het communisme. De strijd voor een klasseloze en socialistische maatschappij. Met gemeenschappelijke eigendommen, waarbij iedereen geeft naar vermogen en neemt naar behoefte.

Ik denk niet dat Dylan vandaag hier mee bezig is. Hij zingt zijn eigen Workingman’s Blues #2. En geeft zijn eigen visie op Marx, in het lied When You Gonna Wake Up:

Counterfeit philosophies have polluted all of your thoughts

Karl Marx has got ya by the throat, Henry Kissinger’s got you tied up in knots

(Vervalste filosofieën hebben al je gedachten vervuild

Karl Marx heeft je bij de keel, Henry Kissinger heeft je in de knoop

vertaling Deepl.com)

Daar doe ik het maar mee, vandaag. Je kunt het slechter treffen, nietwaar?