Kronieken #56: dwarsverbanden

Op de radio hoorde ik een item over de formatie in België. Het land zit inmiddels ruim vijfhonderd dagen zonder regering. Dat wil zeggen, de huidige federale overheid is er wel, maar is sinds december 2018 demissionair. Toen viel het tweede kabinet van Charles Michel, maar met de geplande verkiezingen van mei 2019 in zicht, werd geen nieuw missionair kabinet gevormd.

Die volksraadpleging bij de zuiderburen was 26 mei, vandaag een jaar geleden. Dat heeft verder niets met Bob Dylan te maken. Of wel, want alles is natuurlijk terug te brengen tot Dylan. Want de Belgische parlementsverkiezingen vielen samen met het optreden van Nick Cave in het Concertgebouw in Amsterdam.

Dezelfde plek als waar The Band 5 juni 1971 een optreden verzorgde. The Band is bekend als begeleidingsband van Ronnie 'The Hawk' Hawkins (als The Hawks) en Dylan (als The Hawks en later The Band).

Twee dagen voorafgaand aan de Conversations With Nick Cave in Amsterdam, sprak ik een collega en mede-Dylan-fan. Dat was dus 24 mei, Dylans 78e verjaardag. Dylan tourde door Europa, maar kwam niet naar Nederland; collega twijfelde of hij niet naar Hamburg zou gaan, waar Dylan wél op zou treden. Ik had collega er al vaker over gehoord en zei tegen hem: "Als jij naar Hamburg gaat, ga ik met je mee."

Die dag bestelde ik twee kaartjes voor "Hamburg".

Ik luister de laatste dagen vaker naar de cd van De Dijk met Solomon Burke, Hold On Tight. Burke heeft in zijn comeback-periode als soulzanger twee nummers van Dylan gezongen: Stepchild (op Don't Give Up On Me) en What Good Am I? (op Make do with what you got). Op het album met De Dijk staat ook het liedje Perfect Song, de Engelstalige versie van Dat Zou Mooi Zijn.

Van de Nederlandse variant staat een versie op de cd Hoop! Peace Songs Voor War Child, uit 2003. Op dat album staan nog twee Dylan-songs, uitgevoerd door collega-artiesten. Knockin' On Heaven's Door in de versie van Avril Lavigne. En het nummer Morgen Wordt Alles Anders, een bewerking door Acda en de Munnik van het nummer The Times They Are a-Changin'.
Of die Hoop!-cd veel is verkocht, weet ik niet. Misschien wel. Vijf euro van de prijs ging naar War Child, het overige was voor de artiesten. Waarvan een bescheiden deel dus naar de bankrekening van Dylan is afgevloeid, vanwege de rechten.

79

En blijf vooral
voor altijd jong

Oudejaarsavond

Morgen viert Bob Dylan zijn 79e verjaardag. Hoewel ik overigens niet weet of hij het wel viert. In ieder geval is het morgen 24 mei en dat is de verjaardag van de bard. Misschien heeft hij dit weekend wel kinderen, kleinkinderen en ex-vrouwen over de vloer. Bandleden. Vrienden uit de muziek. Niemand heeft wat te doen, nu corona ons tot thuisblijven dwingt en vrijwel alle culturele uitjes zijn geschrapt.

Ook Dylan's agenda is overhoop gegooid. Zijn Never Ending Tour heeft een groot gat. De Japanse optredens van april zijn op last van de premier geschrapt. Ook door de Amerikaanse shows van juni is een streep gezet. Nu hield Dylan toch al niet van de term Never Ending Tour; in de liner notes van het album World Gone Wrong maakt de zanger korte metten met deze omschrijving.

Zou Dylan vandaag nog terugkijken op zijn afgelopen levensjaar? Op hoogtepunten? Dieptepunten? Een balans opmaken? Een goede sigaar opsteken? Naar verluidt leidt hij een gezond en gestructureerd leven, zonder drugs en zo goed als geen alcohol. Maar dat is het verhaal dat gaat. Je weet dit soort dingen niet.

Morgen is het een jaar geleden dat ik kaartjes kocht voor het optreden van Dylan in Hamburg. Je hebt niets aan zo'n triviaal feitje. Behalve dat het concert dus het afgelopen levensjaar van Dylan heeft plaats gevonden. Voor wat het waard is, natuurlijk.

Morgen is de man jarig. 79 jaar jong.

T-rex

Bob Dylan is een T-rex. Komende zondag viert hij zijn 79e verjaardag. In lockdown, gedwongen door de uitbraak van het corona-virus. Desalniettemin staat vanaf zondag bij de VPRO de BOBcast online. Om het mysterie Dylan te ontrafelen. En om de zanger aan de telefoon te krijgen.

Succes.

Bij T-Rex Records Leeuwarden is vanaf zaterdag een ware Bob Dylan collectie te koop. Oostersingel 6, Leeuwarden - reden genoeg om even langs deze toko te gaan. Ter ere van de 80e verjaardag? Misschien wel.

Alsof je een reden moet hebben om 'Dylan' te kopen.

Agnostic

“I don’t think I’ve ever been an agnostic. I’ve always thought there’s a superior power, that this is not the real world and that there’s a world to come.”

Bob Dylan

Houston

If you ever go to Dallas
Say hello to Mary Anne
Say I'm still pullin' on the trigger
Hangin' on the best I can
If you see her sister Lucy
Say I'm sorry I'm not there
Tell her other sister Betsy
To pray the sinner's prayer

© WRITTEN BY: BOB DYLAN WITH ROBERT HUNTER, 2009

'66

Bob Dylan speelde 17 mei 1966 in de Free Trade Hall in Manchester. Het optreden was onderdeel van zijn wereldtournee van dat kalenderjaar. De optredens verliepen volgens hetzelfde concept, met slechts enkele variaties in de setlisten. Vóór de pauze speelde Dylan zeven nummers, alleen, zichzelf begeleidend met de akoestische gitaar en mondharmonica.

Na de pauze volgde het 'elektrische gedeelte', acht nummers, met een drummer, een organist, een pianist, een bassist en een gitarist. Dylan zelf verwisselde in de pauze zijn akoestische gitaar voor een elektrische gitaar.

De fans van het eerste uur waren in hun nopjes met het programma voor de pauze, maar waren woedend dat Dylan zich prostitueerde voor commerciële muziek, door gebruik te maken van een begeleidingsband. Dat lieten de concertbezoekers tijdens de tournee dan ook weten. Veel gefluit en ge-boe na de pauze.

In Manchester kwam het tot een woordenwisseling tussen fans en bard. Iemand uit het publiek roept 'Judas!' naar Dylan - verrader dat je bent. Dylan reageert: "I don't believe you. You're a liar." 

Daarna keert hij zich om voor een dienstmededeling aan de muzikanten: "Play fuckin’ loud! " Wat dan ook gebeurt: een harde versie van concertafsluiter Like A Rolling Stone.

Het is vanwege dit incident dat dit concert een geliefd optreden was voor bootlegverzamelaars. Door een fout in de administratie van een bootlegger, werd het bekend onder de naam The "Royal Albert Hall" Concert, naar de zaal in Londen. Maar daar trad Dylan pas tien dagen later op.

Dit optreden is officieel verschenen als deel 4 van The Bootleg Series, onder de foutieve naam. In 2016 verscheen een hele box met bijna alle opnames van de wereldtournee van '66. Ook met het Judas-concert, dat in de verzamelbox wel de goede naam en concertzaal vermeld zag staan: Free Trade Hall, Manchester.