Ian Berry

De hoes van Dylan's nieuwe album Rough and Rowdy Ways, is gemaakt door de nu 86-jarige fotograaf Ian Berry. Hij maakte dit plaatje in 1964 voor de Observer, bij een artikel over de zwarte cultuur in Engeland. Op de foto staan drie mensen: een man die over een jukebox leunt en een dansend stel.

De dame van het stel is schuin van achteren te zien, in een gele jurk. Een donkere schone. 1964 was het jaar dat Dylan nog akoestische muziek maakte. Dat hij nog sterk werd geassocieerd als protesterende folkie. De jaren dat hij met de zwarte gemeenschap streed voor gelijke rechten. Dat hij Mavis Staples ten huwelijk vroeg, maar werd afgewezen omdat Mavis niet met een blanke man dacht te kunnen trouwen.

Dylan en donkere vrouwen. Geen gekke combinatie. Mavis Staples is al genoemd. Kijk ook nog eens naar de achtergrondzangeressen tijdens zijn Jesus Years: Clydie King, Helena Springs, Carol Woods en Carol Dennis verzorgden de backing vocals - naast een aantal andere donkere dames.

Met Dennis is Dylan getrouwd geweest. Volgens Susan Ross was King óók een mevrouw Dylan.

Ik snap het wel. Een huwelijk met een Afro-Afrikaanse vrouw. Een dame met een donkere huidskleur.

Ook geen Amerikaanse tournee

Na het annuleren van de Japanse optredens, gaat ook de Amerikaanse zomertournee 2020 niet door. Corona zet een streep door Dylan's Never Ending Tour - een term die hij zelf al niet gebruikt (lees de liner notes van World Gone Wrong maar).

Enfin.

Het management van de bard laat weten:

To all our fans:

In the interest of public health and safety and after many attempts to try and reschedule these shows for a workable timeframe this year, it is with deep regret that we announce the US Bob Dylan shows originally scheduled for June/July are cancelled. We hope to be back out on the road at the earliest possible time once we are confident that it is safe for both fans and concert staff.

Please contact your point of purchase for all information on refunds.

Valse profeet

Rough And Rowdy Ways verschijnt over zes weken. Op cd, want een maand later pas volgt de vinyl-uitgave. Het is Dylan's eerste album in acht jaar tijd met eigen materiaal. Na Tempest (2012) verschenen drie albums met nummers uit de American Songbook.

Kwade tongen beweren ook nu weer dat het komende album Dylan's afscheid is. Deze muziekkenners kondigden het pensioen van de bard ook al aan tijdens de release van The Bootleg Series Vol. 1 - 3, de folkalbums Good As I Been To You en World Gone Wrong, het concert ter ere van 30 jaar 'Bob Dylan', het MTV Unplugged-optreden, Time Out Of Mind en...

De lijst met momenten van afscheid is talrijk. En het is nooit bewaarheid geworden.

Inmiddels is False Prophet online, als derde vooruitgeschoven singel van het komende album. De officiële tekst is inmiddels op de website van Bob Dylan geplaatst. Nu kunnen de exegeten weer aan de slag, puzzelen met de tekst. Voor wat het waard is, want echt zeker weten doen we het nooit met de poëzie van de minstreel uit Minnesota.

Rough and Rowdy Ways

Bob Dylan komt vrijdag 19 juni met een nieuw album: Rough and Rowdy Ways. Dit album bevat de twee singels Murder Most Foul en I Contain Multitudes én de nieuwe singel False Prophet, dat binnenkort verschijnt.

Het album is de eerste in drie jaar, nadat Triplicate in 2017 verscheen. Triplicate is een album met drie platen en is de derde in een serie albums met nummers uit the American Songbook die door Frank Sinatra zijn gezongen.

En Rough and Rowdy Ways is de eerste sinds Tempest (2012) met weer eigen materiaal. De titel verwijst naar een liedje van Jimmie Rodgers, afkomstig van het album Train Whistle Blues Living Era 1958; ook weer een trein. Mede dankzij de verhalen van Jochen Markhorst weten we dat Dylan wel "iets" met treinen heeft.

19 juni is de dag. Nog zes weken.

Santa-Fe

Jochen heeft weer een mooie Markhorst-bijdrage geschreven over Santa-Fe. Daardoor loop ik de hele dag met het liedje in mijn hoofd. Opgenomen tijdens de sessies in de kelder van Big Pink, het huis in Woodstock waar de vrienden van The Band hun onderkomen hadden gevonden na Dylan's merkwaardige motorongeluk.

Een leuk liedje. Niet per se een tekst met een boodschap, vooral een tekst met associatieve klankrijm. Dat maakt het tot een leuk liedje. En een mooie melodie.

Het liedje is terug te vinden op The Bootleg Series, Vol. 1-3 en dan de tweede schijf. Maar het nummer is ook te horen op The Complete Basement Tapes, aflevering 11 in diezelfde Bootleg Series. Een dubbele release dus.

Dylans geruisloze monument

Jochen Markhorst heeft zijn achtste Bob Dylan-boek gepubliceerd: Where Are You Tonight? (Journey through dark heat); Bob Dylans geruisloze monument uit 1978, gaat over het sluitstuk van Street Legal, het album van Dylan uit '78.

Het lezen van dit boek brengt me terug naar de zomer van 2005. Ik was op vakantie in Zeeland, waar ik een week was tijdens de zomervakantie van een klasgenoot en zijn familie. Zoutelande. Tijdens een winkelmiddag passeren we een platenzaak, waar ik toch even binnenkijk.

Daar tik ik een exemplaar op de kop van Street Legal, voor een paar euro. Bij thuiskomst gelijk luisteren - mij valt gelijk het nummer Is Your Love in Vain? op. If I’m a fool you can have the night, you can have the morning too.

Het waren de jaren dat Guus Meeuwis een hit had met zijn versie van André Hazes' Geef Mij Nu Je Angst. Geef mij nu de nacht, ik geef je de morgen terug. 

Jaja.

Daar gaat het niet over in Jochen's nieuwe boek. Maar ik denk er wel aan.

Volwassen

Mijn eerste concert van Bob Dylan is vandaag volwassen geworden. Achttien jaar geleden zag ik de bard voor het eerst optreden. In Ahoy, Rotterdam. Het optreden staat op een bootleg in mijn kast met Dylan-albums. Zo af en toe schuif ik de cd's in de cd-speler; vandaag is weer zo'n dag om naar de opnames te luisteren.

En te verheugen op de bekende dingen. De opener, de akoestische nummers, Blind Willie McTell, Blowin' In The Wind. Ik weet wat komen gaat, omdat ik de bootleg al tientallen keren heb teruggeluisterd. Ik weet wat komen gaat, omdat het concert een onuitwisbare indruk op me heeft gemaakt.

Is dat laatste wel zo? Of hebben de reviews, de verslagen, de herinneringen van anderen zich in mijn hoofd genesteld om een geheel eigen memorie te maken van dit optreden? Dat zou goed kunnen, maar het doet er zo'n dag als vandaag niets toe.

Het is genieten.

Puur genieten van een man op dreef.