“Ik ben een live artiest, ik moet songs spelen die betrekking hebben op de gezichten waar ik voor zing. En ik kan dat niet doen als ik een jaar in de studio zit, werkend aan een nummer, weet je. Het is gewoon niet zo belangrijk voor me. Geen plaat is zo belangrijk. Ik bedoel de wereld draait door... wie heeft die platen nodig?” (Bob Dylan)
De schokgolven van Dylans Eerste Big Bang, de release van The Freewheelin’ Bob Dylan en de opvolgers The Times They Are A-Changin’ en Another Side Of Bob Dylan, rollen nog over de planeet als de jonge bard al zijn Tweede Big Bang in de steigers zet. Het is woensdag 13 januari 1965, Dylan is drieëntwintig jaar oud, de temperatuur in Manhattan schommelt rond het vriespunt en om 7 uur ’s avonds begint de eerste Bringing It All Back Home-sessie – dit is de eerste dag van de vijfhonderd dunne wilde kwikzilverdagen, de vijfhonderd dagen waarin Dylan ook nog Highway 61 Revisited en Blonde On Blonde zal opnemen. Platen die we allemaal nodig hebben, om Dylans retorische vraag te beantwoorden. Of, zoals Nick Hornby zegt: "Ik ben geen grote Dylan-fan. Ik heb natuurlijk Blonde On Blonde en Highway 61 Revisited. En Bringing It All Back Home en Blood On the Tracks. Iedereen die van muziek houdt, heeft die vier."
In Bringing It All Back Home. Bob Dylans tweede Big Bang, neemt Dylan-kenner Jochen Markhorst de lezer mee door de schoonheid en achtergronden van de elf songs, songs als "I'ts All Over Now, Baby Blue", "Maggie's Farm" en "Mr. Tambourine Man", de vier prachtige outtakes, de opbouw naar het meesterwerk en de nagalm ervan.
Bron: Amazon.de
