Setlist Rome, Italië, 6 november 2013

Leopard-Skin Pill-Box Hat

Don't Think Twice, It's All Right

Watching The River Flow

Blind Willie McTell

Honest With Me

Make You Feel My Love

Tweedle Dee & Tweedle Dum

Queen Jane Approximately

Highway 61 Revisited

Intermission

Just Like Tom Thumb's Blues

Ain't Talkin'

Most Likely You Go Your Way And I'll Go Mine

Boots Of Spanish Leather

The Levee's Gonna Break

Every Grain Of Sand

Like A Rolling Stone

Encore

All Along The Watchtower

Bovenstaand de setlist die Dylan gisteravond speelde in Rome. Ik schrok, toen ik de nummers zag. In de eerste plaats omdat deze setlist volledig afwijkt van wat Dylan tot nu toe speelde tijdens de Europese najaarstour 2013. Maar ik schrok ook vanwege het grote aantal fantastische nummers. Blind Willie McTell, Make You Feel My Love, Queen Jane, Boots Of Spanish Leather, Ain’t Talkin’, Every Grain of Sand – en ga zo maar door.

Hier had ik graag bij willen zijn. Maar ik was er niet.

Vanavond aflevering twee van de Roomse optredens. Ik ben benieuwd of en met welke verrassingen Dylan nu zal komen.

Avondje vrij

Gisteravond speelde Bob Dylan niet, dus vandaag ook geen setlist. Vanavond en morgen speelt Dylan in Rome. Misschien dat hij wel even terugdenkt aan de Katholieke Jongerendagen (van 1997?), toen de zanger werd uitgenodigd om te komen spelen. Dylan kwam op audiëntie bij paus Johannes Paulus II, met wie hij een kort gesprek had. De paus zei tegen Dylan: ‘Je zingt dat het antwoord blaast in de wind (is blowin’ in the wind). Ja, dat is het zeker.’

Maar misschien denkt Dylan wel helemaal niet terug aan dit optreden.

Setlist Milaan, Italië, 4 november 2013

Things Have Changed

She Belongs To Me

Beyond Here Lies Nothin'

What Good Am I?

Duquesne Whistle

Waiting For You

Pay In Blood

Tangled Up In Blue

Love Sick

Intermission

High Water (For Charley Patton)

Simple Twist Of Fate

A Hard Rain's A-Gonna Fall

Forgetful Heart

Spirit On The Water

Scarlet Town

Soon After Midnight

Long And Wasted Years

Encore

All Along The Watchtower

Blowin' In The Wind

Bovenstaand de setlist van Milaan, gisteravond. Visions Of Johanna, de verrassing van zondagavond, is vervangen door A Hard Rain’s a-Gonna Fall. Waarvan akte.

Setlist Milaan, Italië, 3 november 2013

Things Have Changed

She Belongs To Me

Beyond Here Lies Nothin'

What Good Am I?

Pay In Blood

Waiting For You

Duquesne Whistle

Tangled Up In Blue

Love Sick

Intermission

High Water (For Charley Patton)

Simple Twist Of Fate

Visions Of Johanna

Forgetful Heart

Spirit On The Water

Scarlet Town

Soon After Midnight

Long And Wasted Years

Encore

All Along The Watchtower

Blowin' In The Wind

Bovenstaand de setlist van de tweede en middelste avond in Milaan. Opmerkelijk is dat Dylan opnieuw een tourdebuut heeft gespeeld: Visions of Johanna. Dit nummer is in de plaats gekomen van Desolation Row, dat al Early Roman Kings verving.

Setlist Milaan, Italië, 2 november 2013

Things have changed

She belongs to me

Beyond here lies nothin'

What good am I?

Pay in blood

Waiting for you

Duquesne whistle

Tangled up in blue

Love sick

intermission

High water (for Charley Patton)

Simple twist of fate

Desolation row

Forgetful heart

Spirit on the water

Scarlet town

Soon after midnight

Long and wasted years

encores

All along the watchtower

Blowin' in the wind

Bovenstaand de setlist van Milaan, gisteravond. In principe de standaard-speellijst, behalve dat Early Roman Kings is vervangen door Desolation Row.

Allerheiligen

Gisteren was het Allerheiligen, een goed katholiek feest. Dylan had een avond vrij, maar ik heb het vermoeden dat hij niets met Allerheiligen heeft gedaan. Dat is niet erg, ik heb er ook niets aan gedaan.

Inmiddels stromen de recensies van de Nederlandse concerten langzaam maar zeker binnen. Tom Willems heeft op zijn blog een aantal links en scans geplaatst, zeker de moeite waard om die eens door te lezen. Opmerkelijk is dat vrijwel alle media hetzelfde ritueel hanteren: de stem, de onherkenbare arrangementen, Dylan als weinig aansprekende entertainer.

Vrijwel alle media. Dagblad Trouw onderkent deze punten ook, maar haast zich te zeggen dat Dylan niet de eeuwige jeugd vertegenwoordigd. Dylan is zichzelf, en als je daar commentaar op hebt, moet je maar niet komen.

Driewerf hulde.

Een aantal jaar geleden (was het 2009?) verscheen The Lost Notebooks of Hank Williams. Een aardig principe: in een vergeten koffer zaten gedichten van Williams, zonder muziek. Aan een aantal muzikanten, waaronder Levon Helm, Bob Dylan en Jakob Dylan, werd gevraagd om de teksten op muziek te zetten en het resultaat op te nemen. Het resultaat is de cd The Lost Notebooks.

Iets vergelijkbaars zal binnenkort plaatsvinden bij Bob Dylan. Ik verzin het niet zelf, maar ik lees het hier.

Setlist Amsterdam, Nederland, 31 oktober 2013

Things Have Changed

She Belongs To Me

Beyond Here Lies Nothin'

What Good Am I?

Pay In Blood

Waiting For You

Duquesne Whistle

Tangled Up In Blue

Love Sick

Intermission

High Water (For Charley Patton)

Simple Twist Of Fate

Early Roman Kings

Forgetful Heart

Spirit On The Water

Scarlet Town

Soon After Midnight

Long And Wasted Years

Encore

All Along The Watchtower

Blowin' In The Wind

Bovenstaand de setlist van Amsterdam, gisteravond. Inderdaad, geen verrassingen. Maar wie voor de tweede keer naar de Heineken Music Hall was afgereisd, zal ongetwijfeld met een ander verhaal zijn thuisgekomen dan na de eerste avond.

In de gratis ochtendkrant Metro vanochtend een korte recensie van zo’n 150 woorden. Te weinig om het hele optreden van 2 uur recht te doen. Dat doet recensist Mario Wisse dan ook niet. Wisse noemt alleen Tangled Up In Blue, Simple Twist of Fate, All Along The Watchtower en Blowin’ In The Wind bij naam, 4 van de 19 gespeelde nummers.

Ik citeer: ‘Zijn uitvoering veroorzaakt geen kippenvel. Daarvoor raffelt hij zijn instituten van liedjes als ‘All Along The Watchtower’ en ‘Blowin’ In The Wind’ teveel af. Werk van zijn laatste en 35e studioalbum Tempest, dat dit jaar op de eerste plaats in de Nederlandse albumlijst stond, wordt met meer bezieling gespeeld door Dylan en zijn bend. Niet dat het heel veel uitmaakt, trouwens.’

En dan, eerder nog in de recensie, uiteraard ‘de stem’: zo vals als een kraai, onverstaanbaar. Ik neem het ter kennisgeving aan en ga over tot de orde van de dag. Hier druk over maken, lukt me niet meer. In het kader van journalistieke objectiviteit en nuance, worden nog wel eens opmerkingen geplaatst die de plank misslaan.

Maar misschien spreek ik daarvoor teveel als een fan, die Dylan meer begrijpt (bij benadering), dan een muziekjournalist die beroepshalve een avond komt aanwaaien.