Prins Pieter

Ring them bells St. Peter

Where the four winds blow

Vandaag viert mr. Pieter van Vollenhove zijn 84e verjaardag. De echtgenoot van prinses Margriet. En pianist. Met zijn vrienden Pim Jacobs en Louis van Dijk vormde hij jarenlang het trio De Gevleugelde Vrienden. Zij gaven zowel nationaal als internationaal concerten, waarvan de opbrengsten ten gunste kwamen aan het Fonds Slachtofferhulp.

Bob Dylan is ook pianist. Nu ben ik geen kenner, maar Dylan haalt als pianist niet het niveau van de aangetrouwde prins. Evenmin is de eerste burger in de koninklijke familie gelauwerd als tekstschrijver. Ieder zijn vak.

Enfin.

Scenaristen en schrijvers in Hollywood dreigen te gaan staken. De grote schrijversstaking van 2007 legde de productie plat van tv-series en latenightshows. De leden van de Writers Guild of America (WGA) hebben deze week met overweldigende meerderheid ingestemd met een eventuele staking.

Zou Dylan ook zijn aangesloten bij deze schrijversgilde? Als Sergei Petrov schreef hij de film Masked & Anonymous, dat in 2003 verscheen. Hij speelde zelf ook de hoofdrol als Jack Fate. 

Van Freddie Mercury, de zanger van Queen, wordt de inboedel van Garden Lodge in Londen, het huis waar Mercury de laatste jaren van zijn leven woonde, verkocht. Een half jaar na de zangers overlijden, werd in het Wembley Stadium een eerbetoon aan hem gehouden. De band Guns N' Roses speelde de Dylan-klassieker Knockin' On Heaven's Door.

Gisteren waren mevrouw Frits en ik bij Ernst Jansz. Hij speelde zijn vertalingen van A Hard Rain’s A-Gonna Fall (Zware regen) en Tomorrow Is a Long Time (Huiswaarts). Ook speelde Ernst zijn hommage aan Dylan: De Never Ending Tour, dat is terug te vinden op de cd De Neerkant uit 2017.

Nog even luisteren naar de luidende bellen van Pieter.

Lintjes

Onze koning vierde donderdag zijn 56e verjaardag. Traditioneel wordt de dag voorafgaand aan Koningsdag, en vroeger Koninginnedag, de jaarlijkse lintjesregen uitgestrooid. Ik heb niet gehoord welke BN'ers de versierselen kregen opgespeld.

Misschien lees ik dat later nog een keer. Als het maar niet zaterdagavond is. Dan ben ik namelijk in Gorredijk. Ernst Jansz speelt dan in De Skans, een solo-voorstelling. Ongetwijfeld komt Dylan dan ook ruimschoots voorbij.

Bob Dylan. Zou hij een Nederlands lintje kunnen krijgen? Wordt hij dan enkel ridder in de betreffende orde, of misschien wel officier? Zoals in 1990, toen Dylan de Commandeur des Arts et des Lettres kreeg uitgereikt. Ook zo'n ridderorde.

Je hebt natuurlijk tal van dit soort eerbetonen en onderscheidingen. Mooi. Een stoffelijk blijk van waarderen. Het is nog wel de moeite waard om te onderzoeken of niet-Nederlanders ook zo'n lintje kunnen krijgen.

Ondertussen circuleren op YouTube (geluids)opnames van Dylan's optredens in Tokyo, eerder deze maand. Lekker om naar te luisteren. Wat een held is het ook.

Geen wonder dat Ernst Jansz zo'n bewonderaar is van Dylan. Daar zal Ernst het publiek in Gorredijk over informeren en enthousiasmeren.

Harry Belafonte

De Amerikaanse zanger Harry Belafonte is op 96-jarige leeftijd overleden. Hij was zanger en acteur, maar ook mensenrechtenactivist: Harold George Belafonte was een goede vriend van Martin Luther King en steunde de predikant in zijn strijd tegen de rassenscheiding in de VS.

Belafonte heeft een link met Bob Dylan, vanzelfsprekend. Beiden waren ze betrokken bij die mensenrechten-strijd. Beiden namen deel aan USA for Africa, de Amerikaanse gelegenheidsformatie om geld in te zamelen voor hongerend Afrika. Beiden waren deel van Live Aid, dat grootse concert voor datzelfde hongerend Afrika.

En ze kwamen elkaar ook als muzikanten vaker tegen. Zoals in een artikel in Mojo uitgebreid wordt beschreven. Zoals over Dylan's mondharmonica bij Harry's Midnight Special:

"I appreciate you illuminating some of that. I am always troubled by the lingering suggestion that Martin and Malcolm were adversaries. Can we talk a bit more about your musical history… Bob Dylan made his official recording debut in 1962 on the title song of your album Midnight Special, playing harmonica. How did that come about?

It was supposed to be Sonny Terry, but he got grounded by a thunderstorm in Memphis and couldn’t make the date. My guitarist Millard Thomas said, “Well, there’s this kid I see all the time down in the village, and he does that whole Sonny thing… he sleeps and dreams it.” So I said, “We don’t have a choice, I guess. Go find him.”

And this skinny kid appeared, and he had a paper sack with him full of harmonicas in different keys. I played the song for him and he pulled one out of the bag, dipped it in water, and played through a single take, and it was great. I loved it. I asked him if he wanted to try another take and he said, “No.” I asked him if he wanted to hear it back and he said, “No.” He just headed for the door, and threw the harmonica into the trashcan on his way out.

I remember thinking, Does he have that much disdain for what I’m doing? But I found out later that he bought his harps at the Woolworth drugstore. They were cheap ones, and once he’d gotten them wet and really played through them as hard as he did, they were finished. It wasn’t until decades later, when he wrote his book [Chronicles], that I read what he really felt about me, and I tell you, I got very, very choked up. I had admired him all along, and no matter what he did or said, I was just a stone, stone fan."

Harry Belafonte. Hij is niet meer.

Joe Biden

De Amerikaanse president Joe Biden heeft zich officieel verkiesbaar gesteld voor de presidentsverkiezingen in 2024. De Democraat zal het hoogstwaarschijnlijk opnemen tegen dezelfde opponent als bij de vorige verkiezingen, de Republikein en oud-president Donald Trump.

Bij de presidentsverkiezingen moet ik vaak denken aan The Band. Deze formatie, bestaande uit vier Canadezen en één Amerikaan, namen het in 1976 op voor een andere Democraat, Jimmy Carter. De groep nam het nummer Georgia on My Mind op, een nummer dat ze al kenden toen ze als The Hawks met Ronnie Hawkins optraden.

Het mocht Carter niet baten. Hij verloor als zittend president de verkiezingen van Ronald Reagan. Het waren overigens ook de nadagen van de popgroep. Niet veel later werd The Last Waltz, het afscheidsconcert in Winterland, gehouden.

Geen idee tot welke politieke stroming Dylan behoort. Toen hij begin jaren zestig een prestigieuze prijs kreeg uitgereikt door liberaal-Democratische intellectuelen, schudde de jonge zanger de boel op door te zeggen dat hij wel iets zag in Lee Harvey Oswald - die kort daarvoor president Kennedy had vermoord.

Of Biden dus op steun van Dylan rekenen, weet ik niet. Dat hoeven we ook niet te weten. Het maakt de muziek van Dylan niet beter of slechter.

Carolyn Hester

Het blog van Tom Willems is voor mij doorgaans een bron van informatie. Over actuele nieuwtjes, maar soms ook over achtergrondverhalen. De man zou voor zijn werk over Dylan in het Nederlandse taalgebied een lintje moeten krijgen.

Binnenkort is het Koningsdag. De verjaardag van onze vorst is jaarlijks reden voor een lintjesregen. Wie heeft Tom inmiddels voorgedragen voor de versierselen?

Zo kwam hij gisteren met een verhaal over de zangeres Carolyn Hester. Een naam die in de Dylan-wereld de belletjes doen rinkelen. Was zij niet degene die Bob Dylan zijn eerste studio-ervaring liet opdoen? Voor een eerste check greep ik gemakshalve maar eens naar ABCDylan van wijlen Bert van de Kamp.

Over de doden niets dan goeds, vanzelfsprekend. Maar van Bert heb ik niet per se een hoge pet op als het om Dylan gaat. Zo ging de journalist als een dominee het land door om vooral te benadrukken waarom Dylan terecht nooit de Nobelprijs voor de Literatuur was toegekend.

Enfin.

Over Hester (1937) schrijft Van de Kamp dat het een Texaanse zangeres was, die naar New York kwam en trouwde met Richard Farina. "Op haar gelijknamige, derde album nodigde zij Dylan uit mondharmonica te spelen. Het album werd in 1997 opnieuw uitgebracht op cd, compleet met Bob Dylan-sticker. Het betreffende nummer, 'I'll fly away', is ook beschikbaar op de cd Troubadours Of The Folk Era, Vol. 1 (Rhino 1992)."

Een paar jaar geleden kocht ik een cd van Carolyn Hester. Eigenlijk een omnibus met vier albums, op twee zilveren schijven geperst. De titel: Carolyn Hester introduces Bob Dylan. In 2013 op de markt gebracht door Jasmine Records.

Het gaat om drie Hester-albums en om Dylan's debuut. Bij het derde Hester-album is, vertelt het boekwerkje, Dylan te horen op de nummers I'll Fly Away, Los Biblicos, Swing And Turn Jubilee en Come Back, Baby.

Let op de mondharmonica.

Wel leuk om deze albums weer eens uit de kast te trekken. Bij het luisteren denk ik regelmatig: ik besluiter Carolyn te weinig, dat verdient ze niet. Maar ja, een dag heeft maar 24 uur. En je moet tussendoor tenslotte ook een hapje eten.

Oranje

Vanochtend zag ik ze weer fietsen. Groepjes basisschoolkinderen, onder begeleiding van een schoolmeester of -juf. Met oranje accenten, onderweg naar een locatie voor de Koningsspelen. Want vandaag is de laatste dag vóór de mei-vakantie - en in deze vakantie, donderdag 27 april, viert de koning zijn verjaardag.

Het is een bijzondere periode. Want een week na de verjaardag van onze vorst is het 4 mei, Dodenherdenking. Een dag later vieren we Bevrijdingsdag. In Leeuwarden hebben we de lokale bevrijdingsdag al gevierd.

De Canadezen kwamen 15 april 1945 via de Groningerstraatweg de stad binnenrijden. Tijdens de herdenking van dit jaar is op het Groningerplein een heus standbeeld 'geopend'. Een Vector of Memory, zoals het heet. Bij de Canadeze bevrijders moet ik denken aan een lied van The Band: Acadian Driftwood.

The Band was een popgroep dat uit vier Canadezen en één Amerikaan bestond: de Canadezen Rick Danko, Garth Hudson, Richard Manuel, Robbie Robertson en de uit Arkansas afkomstige Levon Helm. Stuk voor stuk multi-instrumentalisten.

Behalve dan misschien Robertson, die gitaar speelde, nauwelijks zong, maar wel de belangrijkste tekstschrijver was. Hij kwam met Acadian Driftwood voor het album Northern Lights – Southern Cross uit 1975. Een mooie uitvoering is terug te vinden op The Last Waltz, de vier-cd die in 2002 verscheen.

Dit nummer beschrijft de Canadese volksverhuizing van de 18e eeuw, nadat de Britse en de Franse bewoners van het land mot met elkaar kregen. Niet te vergelijken met elkaar, de Great Upheaval en de bevrijding van een Friese hofstad. Maar toch, binnentrekkende Canadezen hebben wel wat met elkaar gemeen.

Ik heb nog even gekeken of ik namen op het momument op het Groningerplein zag staan. Misschien dat ik de namen Danko, Hudson, Manuel en Robertson tegenkwam. Maar ik zag helemaal geen namen vermeld.

Vandaag zet ik het tweede schijfje van The Last Waltz weer op. Op zoek naar Acadian Driftwood. Dat is mijn bijdrage in de herdenking van de bevrijding door de Canadezen. Terwijl de kinderen zich vandaag vermaken met sport en spel.

In vrijheid.

Setlist Nagoya, Japan (3/3), 20 april 2023

Watching The River Flow (Bob on baby grand piano)

Most Likely You Go Your Way (and I'll Go Mine) (Bob on baby grand piano)

I Contain Multitudes (Bob on baby grand piano)

False Prophet (Bob on baby grand piano)

When I Paint My Masterpiece (Bob on baby grand piano and harp)

Black Rider (Bob on baby grand piano)

My Own Version of You (Bob on baby grand piano)

I'll Be Your Baby Tonight (Bob on baby grand piano)

-- Band introductions

Crossing The Rubicon (Bob on baby grand piano)

To Be Alone With You (Bob on baby grand piano)

Key West (Philosopher Pirate) (Bob on baby grand piano)

Gotta Serve Somebody (Bob on baby grand piano)

I've Made Up My Mind To Give Myself To You (Bob on baby grand piano)

Truckin' (Bob on baby grand piano)

Mother of Muses (Bob on baby grand piano)

Only A River (Bob on baby grand piano)

Goodbye Jimmy Reed (Bob on baby grand piano)

Every Grain of Sand (Bob on baby grand piano and harp)

Bovenstaand de setlist van vandaag in Nagoya, Japan (met dank aan BobLinks). De Japanse tournee zit erop, tot in juni rond de Middellandse Zee.