zaterdag 27 mei 2017

Face Value

Sinds afgelopen woensdag wordt in De Fundatie in Zwolle de expositie Face Value gehouden. Twaalf schilderijen van de hand van Bob Dylan. De werken hangen over drie wanden aan een zijde van de zaal, aan de andere zijde van de zaal hangen de tussen 1651 en 1658 door Gerard ter Borch gemaakte portretten van Willem Craeyvanger, Christine van der Wart en hun kinderen. Verder is in het museum in de Hanzestad exposities te zien van componist Michiel Borstlap (audire et videre I) en Jeroen Krabbé (Het Late Licht).
Ik ben geen kenner of liefhebber van schilderkunst. Desalniettemin toog ik vandaag naar Zwolle, mijn oude studentenstad, om het museum te bezoeken. En aangezien ik er toch was, heb ik gelijk ook de andere tentoonstellingen bekeken. Het gaat bij dit blog natuurlijk om het werk van Dylan.
De portrettenserie Face Value uit 2012 is in bruikleen van The Bob and Jenny Ramsey Collection. Voor de tentoonstelling van Face Value in De Fundatie is geen catalogus gedrukt, maar de catalogus van de tentoonstelling van Face Value in Chemnitz (zomer 2016) is te koop in De Fundatie.
Enfin, wat vind ik er van? Ik ben geen kenner van kunst, dus ik kan het niet op waarde schatten. Ik zie de twaalf “karakterstudies”. De manier van schilderen is typisch Dylan: sla de hoezen er maar op na van Music From Big Pink, Self Portrait en Another Self Portrait en je ziet saamhorigheid met Face Value.
Leuk vond ik het om ook deze kunstvorm van Dylan te bekijken. Toch is mijn leven niet per se verrijkt of mijn kennis en inzicht in Dylan's werk toegenomen. Face Value is vooral een aardigheid, een extraatje.
De schilderijen zijn tot en met 20 augustus te zien, daarna gaan ze weer terug naar Bob en Jenny Ramsey. Om zich voorlopig nooit meer aan de wereld te vertonen. Ach, wat is nooit meer?

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen