zaterdag 17 augustus 2019

Peter Fonda

De Amerikaanse acteur Peter Fonda is op 79-jarige leeftijd overleden. Fonda was vooral bekend van de cultfilm Easy Rider uit 1969, waarin hij en Dennis Hopper twee motorrijders speelden die op zoek naar vrijheid door de Verenigde Staten trokken. 
Easy Rider heeft een goede soundtrack. Het nummer The Weight van The Band is hier op terug te horen. Roger McGuinn van The Byrds voert It's Alright Ma (I'm only bleeding) van Bob Dylan uit. Dat zijn al prima redenen om de soundtrack zo af en toe te beluisteren.
Maar Songs As Performed In The Motion Picture Easy Rider heeft nóg een reden om de schijf op de draaitafel te luisteren. Een belangrijker reden dan de twee voorgaande samen. En dat is het nummer Ballad Of A Easy Rider.
McGuinn schreef en speelde het nummer. Wat betreft het schrijven: hoewel McGuinn wel de volledige royalties krijgt, is hij niet verantwoordelijk voor de complete tekst. Bob Dylan schreef op een servet de regels “The river flows, it flows to the sea/Wherever that river goes, that's where I want to be/Flow, river, flow,” wat hij via scenarist Peter Fonda aan McQuinn gaf. “He'll know what to do with it,” was de opdracht van de meester-tekstschrijver.
Deze ballade is niet terug te vinden in welk Dylan-songbook dan ook. Omdat juridisch gezien de Byrds-frontman dit nummer heeft gemaakt. Het nummer bestaat uiteraard wel en we weten wat de bijdrage van Dylan is.
Vandaag dus een goede dag om deze ballade van de rustige rijder te luisteren.

vrijdag 16 augustus 2019

Woodstock 50

Vijftig jaar geleden vond het driedaagse muziekfestival Woodstock plaats. Woodstock Music & Art Fair werd overigens niet in Woodstock gehouden, maar op de boerderij van Max Yasgur in Bethel, New York, zeventig kilometer ten zuidoosten van Woodstock zelf.
Bob Dylan was tijdens dat festival de grote afwezige. Nadat hij in de zomer van 1966 van zijn Triumph 500 afdonderde, leidde hij een teruggetrokken bestaan als huisvader. Dat motorongeluk betekende voor zijn toenmalige begeleidingsband ook een nieuwe fase. The Hawks, zoals ze toen nog heetten, waren met Dylan op tournee toen hij zijn overstap maakte naar de zogenoemde elektrische muziek.
The Band huurde Big Pink, een groot roze geschilderde woning in West Saugerties, New York, waar ze hun debuutalbum Music From Big Pink opnamen. Deze plaat lokte de invitatie uit voor The Band om wél naar Woodstock te komen.
Rick Danko, Garth Hudson, Richard Manuel, Robbie Robertson en Levon Helm speelden die zondagavond 17 augustus van 22.00 tot 22.50 uur elf nummers: 

Chest Fever
Don't Do It
Tears of Rage
We Can Talk
Long Black Veil
Don't Ya Tell Henry
Ain't No More Cane
This Wheel's on Fire
I Shall Be Released
The Weight
Loving You Is Sweeter Than Ever

Het nummer I Shall Be Released werd voor de tweede keer gespeeld die avond; Joe Cocker speelde het ook al tijdens zijn eigen setlist.
Van The Band leven overigens nog maar twee leden die het kunnen navertellen: organist Hudson en gitarist Robertson. De overige drie leden hebben inmiddels het tijdelijke voor het eeuwige verruild.

donderdag 15 augustus 2019

Desolation Row

De afgelopen dagen heb ik vaak naar Dylan's MTV Unplugged geluisterd. Om meer dan één reden. Dit akoestische optreden is het laatste live-album dat Dylan uitbracht van een recent optreden of concertreeks. Alle live-albums die nadien officieel zijn verschenen, beslaan een eerdere periode.
Een andere reden is de uitvoering van Shooting Star. De meest definitieve en complete versie van dit nummer, dat eerder verscheen op Oh Mercy. Dat orgeltje, de steel guitar, de tierlantijntjes in de percussie, maar vooral natuurlijk de hartverscheurende tekst.
Nog een reden is de prima uitvoering van Desolation Row. Een ellenlange tekst over de verlorenstraat, waar mensen niet vandaag maar juist naar toe vluchten. Send me no more letters no, not unless you mail them from Desolation Row. Ik heb het nummer zelf tweemaal live gehoord van de maestro. De eerste keer was een losse en vrije uitvoering in 2003, locatie de Heineken Music Hall.
De tweede keer was veertien jaar later. Zelfde concertzaal, andere zaalsponsor. De uitvoering was deze keer strak en stevig. Zonder dat de ene versie beter is dan de andere.
MTV Unplugged. Ik geloof dat deze akoestische shows tegenwoordig weer nieuw leven zijn ingeblazen. Maar dan als onderdeel van een televisiezender dat naast muziek ook een boel onzin de ether in slingert. Ik volg het al een tijd niet meer.
Dat hoeft ook niet. Je hoort vanzelf of je iets alsnog moet horen. Vaak is dat niet nodig.
Maar als je Dylan hoort bij MTV Unplugged, moet je dan nog wel iets anders horen?

maandag 12 augustus 2019

Prediker

In 1997 trad Dylan op tijdens de Wereld Eucharistie Viering 1997, waar de zanger ook een kort onderhoud had met toenmalig paus Johannes Paulus II. De kerkleider sprak Dylan aan over zijn lied Blowin' In The Wind:
A representative of yours has just said on your behalf that the answer to the questions of your life “is blowing in the wind”. It is true! But not in the wind which blows everything away in empty whirls, but the wind which is the breath and voice of the Spirit, a voice that calls and says: “come!” (cf. Jn 3:8; Rv 22:17). 
You asked me: How many roads must a man walk down before you call him a man? I answer you: one! There is only one road for man and it is Christ, who said: “I am the way” (Jn 14:6). He is the road of truth, the way of life.
Daar ben je paus voor om zo'n antwoord te geven. Maar misschien heeft de opvolger van Petrus het bij het verkeerde eind. Als Dylan het over de wind heeft, mogelijk verwijst hij dan naar Prediker. Ik heb me er met hart en ziel voor ingespannen te ontdekken wat wijs is, en wat dwaas is en onverstandig, vertelt de Kohelet, maar ook dat, zo heb ik ingezien, is enkel najagen van wind.
Een thema van de Verzamelaar, ijdelheid, niks, alles is niks, het is allemaal even vluchtig. Net als het antwoord op de vragen uit Blowin' In The Wind.

zondag 11 augustus 2019

The Titanic was sinking

The watchman he lay dreaming
As the ballroom dancers twirled
He dreamed the Titanic was sinking
Into the underworld

© Bob Dylan, 2012

zaterdag 10 augustus 2019

Kronieken #49: Saved

De Amerikaanse documentairemaker D.A. Pennebaker is op 94-jarige leeftijd overleden. Pennebaker stond aan de wieg van documentaires over popmuziek. Baanbrekend was zijn Dont look back (1965) met Bob Dylan. De clip van Subterranean Homesick Blues met Dylan die trefwoorden uit de tekst op de grond laat dwarrelen, is wereldberoemd.
Afgelopen week was ik een week in Beerze voor evangelisatie. Ons weekthema was Verlossing. Mooi woord. En een woord dat in het Engels ook de naam is van een van Dylan's zogenoemde gospelalbums: Saved. Met het stevige Solid Rock en het mooie In The Garden. Je kunt het slechter treffen.
Afgelopen maandag was het 5 augustus. Het is natuurlijk de maand van de vallende sterren. Ik heb die nacht één shooting star gezien. Eentje. Ruim voldoende voor die dag. Zelfs voor een hele week.
Een nieuwe tournee van Dylan is nog niet aangekondigd, hoewel de vorige concertreeks inmiddels alweer eventjes achter de rug is. Dat maakt niet uit. Geduld is een schone zaak.

zaterdag 3 augustus 2019

Rond de bocht

Standing on the waters casting your bread
While the eyes of the idol with the iron head are glowing
Distant ships sailing into the mist
You were born with a snake in both of your fists while a hurricane was blowing
Freedom just around the corner for you
But with the truth so far off, what good will it do?

Jokerman dance to the nightingale tune
Bird fly high by the light of the moon
Oh, oh, oh, Jokerman
© Bob Dylan, 1983

vrijdag 2 augustus 2019

Gerbrich van Dekken

De singer/songwriters Gurbe Douwstra, Marcel Smit en Jan de Vries en zangeres Gerbrich van Dekken brengen woensdag 14 augustus een avondvullend programma met de mooiste duetten uit hun repertoire, aangevuld met Engelstalige liedjes, duetten uit het country-, folk- en bluegrass repertoire. Dat doen ze in De Koele, het openluchttheater in Appelscha.
De naam van Gerbrich van Dekken komt me bekend voor. Heeft zij ook niet iets gedaan met het Friestalige Dylan-project Earder As Letter? Voor deze gelegenheid kwam een aantal Friestalige zangers en zangeressen bijeen, om teksten van Dylan te vertolken. In het Fries, uiteraard.
Maar daar doet Gerbrich niet aan mee. Wel aan het vergelijkbare project De Partisanen, maar dan met Leonard Cohen in het Fries. Zij zing Hey, That's No Way To Say Goodbye, overgezet naar het Fries door Bart Kingma tot Ik Wol Dy Op Sa'n Dei Noch Net By My Wei:

Ik hâld fan dy ast wekker wurdst
Do draaist dy nochris lekker om
Dyn eagen ticht, it is noch tsjuster
en tinkst nochris oan justerjûn

Do en ik, wy bin net nij
Ik seach se alle dagen wol
fan hiel fier fuort en tichterby
Se frijden en se laken gol

Mar no’t it op in ôfskie komt
want aanst waachtet de leste dei
stean eagen sêft fan soargen
Ik wol dy op sa’n dei noch net by my wei

Dat is geen Bob Dylan. Maar he, zo'n grote stap tussen deze twee artiesten is het niet.

donderdag 1 augustus 2019

Woodstock 50

Het leek zo'n mooi idee. Om de vijftigste verjaardag te vieren van het legendarische Woodstock-festival, zou een herhaling van muziekfeest plaatsvinden. Artiesten waren al geprogrammeerd: Jay-Z, John Fogerty, Miley Cyrus, Santana, the Raconteurs en the Lumineers. Maar naar mate de tijd vorderde, bleek de organisatie tegen problemen aan te lopen.
Want waar moest het festival gehouden worden? Het oorspronkelijke terrein was niet beschikbaar, waardoor werd uitgeweken naar een nog nader te bepalen locatie - wat uiteindelijk een kleiner buitentheater in Maryland werd, honderden kilometers van de plek van het oorspronkelijke Woodstock. De kaartverkoop van 32.500 tickets moest nog beginnen. En de artiesten zegden stuk voor stuk af.
En dus is het feest afgeblazen.
In 1994 was wél een concert ter gelegenheid van de 25e verjaardag van de moeder aller festivals. Bob Dylan trad de tweede dag op, 14 augustus. Het evenement vond plaats op Winston Farm in Saugerties in de Amerikaanse staat New York, ongeveer 160 km ten noorden van de stad New York. Het terrein was 16 km gelegen van het oorspronkelijke Woodstock-terrein. “We’ve waited 25 years to hear this. Ladies and gentlemen, Mr. Bob Dylan!”
Een goede reden om de opname van dit optreden van Dylan maar te luisteren. Je moet immers wat.

woensdag 31 juli 2019

Kronieken #48: juli

De maand juli zit erop. De stand van zaken: Dylan voor de tiende keer gezien en voor het eerst de grens over geweest om überhaupt een optreden te zien. Verder worden verwachtingen uitgesproken over een nieuwe tourleg, een nieuw album en deel 2 uit de autobiografie Chronicles.
Ondertussen lees ik op internet een interessant stuk over het Dylan-archief, dat nu ligt opgeslagen in de University of Tulsa. Maar het had ook zomaar naar de staatsuniversiteit van Minnesota kunnen zijn gegaan.
En ik zit met Goin’ to Acapulco in mijn hoofd, dankzij een artikel in het Nederlands Dagblad. Sowieso cirkelen flarden Dylan-teksten door mijn hoofd. Dark Eyes is een flard dat de laatste dagen oppopt.
De maand juli zit erop. Volgende maand moet Woodstock 50 plaats gaan vinden. Maar het gaat niet niet zo voorspoedig. Dylan is niet aanwezig. Net als een halve eeuw geleden. Wel was de zanger van de partij bij de 25e verjaardag van het festival. Maar dat was in 1994.


zondag 28 juli 2019

Psalm 1

‘“Hoe bedoel je: gelukkig?”, schraapte Dylan in 2000 nog tegen een journalist van het liberale boegbeeld van de popmuziek, Rolling Stone, toen die hem vroeg of hij, eh…., gelukkig was. “Gelukkig? Dat is een woord voor yuppen. Het gaat niet om geluk of ongeluk, maar om gezegend zijn of niet. Zoals de Bijbel zegt: Welzalig de man die niet wandelt in de raad der goddelozen.” Dylan citeert daar de King James Version van Psalm 1:1 [Blessed is the man that walketh not in the counsel of the ungodly, nor standeth in the way of sinners, nor sitteth in the seat of the scornful.]

zaterdag 27 juli 2019

Liegen en bedriegen

De Vlaamse krant Het Laatste Nieuws heeft vandaag een interessant artikel geschreven over Bob Dylan en vrouwen. Een soort onderzoek over wie hij het heeft als hij zingt over vrouwen. En moraal van het verhaal: Bob Dylan bedroog alle vrouwen waar hij een relatie mee had.
In het artikel komt een aantal vrouwen voor. Joan Baez, natuurlijk. En Sara Lownds. Plus Susan Elizabeth ‘Suze’ Rotolo. Om Carolyn Dennis ook mee te nemen.
Maar de redactie heeft meer namen gevonden. Ruth Tyrangiel, die in 1994 een smak geld wilde hebben van haar zogenaamde ex-geliefde. Wat ook opgaat voor voormalig roadmanager Susan Ross. Twee namen die ik niet eerder was tegengekomen.
Toch wel mijn eigen hiaat. Howard Sounes schrijft over haar in zijn onvolprezen biografie Down The Highway: The Life Of Bob Dylan. Zij speelde 'the girlfriend' van Ronnie Hawkins in Renaldo & Clara, waarbij Hawkins de rol van Bob Dylan op zich nam.
En Susan Ross. Ook zij komt voor in de biografie van Sounds. Ross zegt zwanger te zijn geweest van Dylan, maar liet het kind weghalen. Ook beweert ze stellig dat Dylan liefst drié keer getrouwd is geweest en meer kinderen zou hebben dan ze vijf eigen en een zesde geadopteerde. Maar Sounds kan daar geen enkel bewijs voor vinden.
Ook Clinton Heylin noemt de dames in zijn biografie Behind The Shades, althans: in de 2001-editie; tien jaar eerder komen de dames niet voor in het boek. Volgens Heylin had Dylan een nauwe relatie met Ross en zou de zanger een derde huwelijk hebben gehad met Carol Woods.
Misschien hebben de dames (en dus de biografen) gelijk, als het om Dylan's liefdes- en huwelijksleven gaat. Het zou kunnen. Maar misschien ook niet. Hoe bekender en succesvoller een artiest, hoe meer mensen beweren nog geld tegoed hebben. Of zeggen te hebben.
Ik noteer het, bij deze. En denk er het mijne van.

vrijdag 26 juli 2019

Boris Johnson

Acteur Rutger Hauer is vorige week na een kort ziekbed overleden. Hij was 75 jaar. Hauer overleed vrijdag in Beetsterzwaag. De uitvaart heeft vandaag in besloten kring plaatsgevonden. Dat heeft zijn familie laten weten.
Op een platte wagen, voortgetrokken door de Friese paarden Jelte en Rein, die versierd waren met bloemenkransen, werd hij door zijn woonplaats Beetsterzwaag naar zijn laatste rustplaats gebracht. De kist was bedekt met een Amerikaanse vlag en een Friese.
Zou Hauer nog met Dylan hebben gesproken? Dylan is natuurlijk ook een parttime-acteur en leverancier van filmmuziek. Maar volgens mij is die relatie niet aanwezig.
Boris Johnsons is sinds gisteren officieel de minister-president van het Verenigd Koninkrijk. Tussen 2008 en 2016 was hij burgemeester van Londen, daarna was hij twee jaar minister van Buitenlandse Zaken. En nu dus premier, met een dubbel paspoort.
De politicus is in 1964 geboren in New York, wat hem ook de Amerikaanse nationaliteit opleverde. Als Geert Wilders een Member of Parliament, had Johnson al drie moties van wantrouwen aan zijn broek hangen. Maar Wilders is een Venloos Tweede Kamerlid.
Johnson is dus een landgenoot van Dylan. En wat hem ook aan de zanger verbindt, behalve de administratie, is William Shakespeare. De biografie van Johnson, getiteld Shakespeare: The Riddle of Genius, werd in het voorjaar van 2016 aangekondigd, maar een paar maanden later alweer op de lange baan geschoven vanwege het ministerschap van de auteur.
Voor wat het waard is, allemaal.

donderdag 25 juli 2019

Acda

Thomas Acda maakte jarenlang deel uit van het cabaretduo Acda en de Munnik, samen met Paul de Munnik. In 2015 hielden de muzikanten en cabaretiers op als formatie. Als duo kwamen de mannen in 2003 met een bewerking van The Times They Are a-Changin': Morgen wordt alles anders.
Paul de Munnik kwam na de breuk al vrij snel met een eigen solo-album. Bij Thomas Acda duurde dat tot begin dit jaar. In 2015 debuteerde hij als romanschrijver met Onderweg met Roadie. In 2016 verscheen vervolgens zijn regiedebuut in de vorm van de televisiefilm Fake. In het seizoen 2017/2018 speelde Acda de hoofdrol in de musical Fiddler on the Roof. Eind 2018 staat Thomas voor het eerst als solo artiest op het podium met zijn programma Motel.
Dat soloprogramma ligt ten grondslag aan de gelijknamige solo-plaat, met daarop Overture I, "een soort hallucinerende roadtrip die Jack Karouac zou kunnen hebben geschreven en Bob Dylan kon hebben gezongen, in de jaren vijftig en zestig". Aldus Herman Veenhof van het Nederlands Dagblad in een recensie.
Een goede reden om de naam van Thomas Acda te noemen.

woensdag 24 juli 2019

The air is getting hotter

Het is zo warm dat de mussen van het dak vallen. Natuurlijk is dat een staande uitdrukking, maar ik denk hierbij aan die afsluitende zinnen uit Every Grain Of Sand: I am hanging in the balance of the reality of man / Like every sparrow falling, like every grain of sand. In de versie op de Bootleg Series vol. 1 - 3 balanceert de ik-persoon niet op de realiteit van een man, maar in een perfect afgerond plan.
Die zin is weer te horen in de live-versie uit 2003. En in de cover van Emmylou Harris.
Het warme weer is ook een goede reden om Time Out Of Mind te draaien. Dat is sowieso een goed album om te luisteren. Dat eerste couplet van Tryin’ to Get to Heaven zet gelijk de goede toon:

The air is getting hotter
There’s a rumbling in the skies
I’ve been wading through the high muddy water
With the heat rising in my eyes
Every day your memory grows dimmer
It doesn’t haunt me like it did before
I’ve been walking through the middle of nowhere
Trying to get to heaven before they close the door

Om van Not Dark Yet:

Shadows are falling and I’ve been here all day
It’s too hot to sleep, time is running away

Time Out Of Mind maar weer aanzetten. En het volume wat omhoog. De voetjes in een bak met koud water. Een biertje in de hand. Daar kom ik de dag wel weer mee door.

maandag 22 juli 2019

Sociale tournee

Rolling Thunder Revue: The 1975 Live Recordings is een indrukwekkende box. Al is het maar vanwege de hoeveelheid muziek die de fans over zich heen krijgen gestort. Dylan heeft er een handje van om een bepaalde periode in overvloed te delen met zijn volgelingen.
Getuige bijvoorbeeld ook de box The 1966 Live Recordings met de 36 schijven en de latere boxen uit de Bootleg Series. Al die muziek, het geeft een tijdsbeeld.
Het tijdsbeeld in Rolling Thunder Revue: The 1975 Live Recordings is die van een geëngageerde zanger. Dat komt voor een deel vanwege Hurricane, een protestlied om boxer Rubin "Hurricane" Carter vrij te krijgen. In de intro van dit lied riep Dylan zijn fans op om de straten te bestormen en de sportman vrij te krijgen.
Maar er is nog een reden om aan te nemen dat de tournee uit 1975 de maatschappelijke betrokkenheid van de zanger had. Dat heeft te maken met het nummer The Lonesome Death of Hattie Carroll, waarin Dylan de doodslag bespreekt van Hattie Carroll door William Zantzinger. The ladder of law has no top and no bottom.
Het refrein is steeds een variatie op het al dan niet verbergen van je gezicht, want het is nu niet de tijd voor je tranen. Tot het laatste couplet en refrein: nów is the time for your tears. Nu de klassejustitie is toegepast, nu is het onrecht aan de gang. Je moet je kapot schamen in zo'n land waar dit voorkomt.
Dat gebeurde 45 jaar geleden.
Sinds die tijd is niet eens zo gek veel veranderd.

zondag 21 juli 2019

Escaping on the run

Zijn bootlegs verkeerd? Naar de letter van de wet wel. Je kopieert namelijk een dienst, in dit geval een optreden. Daarmee derf je de inkomsten van de artiest: sommige fans komen niet naar de show, omdat hier wel een opname van verschijnt. En een eventueel officieel verslag laten fans dan achterwege, omdat ze de cd toch al hebben.
Het is maar heel erg de vraag of deze redenering klopt. Wie een fan is van een artiest, gaat wel naar het optreden toe. Een opname is een leuke herinnering aan de avond. En mocht de artiest of de platenmaatschappij alsnog besluiten een officiële uitgave van de show op de markt te brengen, zijn de fans wel zo hartstochtelijk, dat ze zowel de bootleg als de officiële uitgave kopen.
Zo wordt iets gecriminaliseerd wat onnodig is. Sterker nog, je kunt bootlegs zelfs als een vorm van reclame zien. "Moet je eens luisteren wat voor optreden mijn idool weggeeft."
Enfin.
Bob Dylan is een van de meest gebootlegde artiesten ter wereld. Van elk optreden is wel een opname te horen, zowel als download als in een mooie fysieke uitgave. Een van die bootlegs is Escaping On The Run, Volume 2. Het is een opname van het platenlabel Moonlight en betreft de show van 21 juni 1996 in Vredenburg, Utrecht. Het was de tweede avond, een dag eerder stond Dylan eveneens in deze muziekhal. Vandaar die Volume 2, Volume 1 is de show van 20 juni 1996.
Dit is een aangename opname. Dat komt voor een deel omdat het hoesje met de setlist onjuist is. De maker van het hoesje noteert namelijk voor nummer 7 op cd 1 dat Dylan en zijn band Girl From The North Country speelden. Dat was niet zo, ze voerden Boots Of Spanish Leather uit.
Wat dit optreden eveneens leuk maakt, is de interactie met het publiek. Na She Belongs To Me stelt Dylan zijn band voor. Uit het publiek reageert Lambchop, a.k.a. Chopper enthousiast: Thank you, Bobby!!!!! How about giving the Chopper a hand! He's seen more shows than me. He-he-he. He's seen me play more times than me!!, zegt Dylan.
Zo is Lambchop dan ook opgenomen, letterlijk, in de kronieken van Dylan.
Want dat zijn de bootlegs: kronieken, verslagen, weerslagen, overzichten. Wat uitstekend past bij Dylan, getuige onder meer de titel van zijn autobiografie. En de zin uit Sugar Baby: Some of these bootleggers, they make pretty good stuff / Plenty of places to hide things here if you wanna hide ’em bad enough

vrijdag 19 juli 2019

Buiging

Dylan houdt een tourpauze. Na het beëindigen van de tweede Europese leg van 2019, zijn geen nieuwe concerten aangekondigd voor in de zogenoemde Never Ending Tour. Dat hoeft natuurlijk ook niet. We zijn verwend door de aankondigingen van nieuwe shows tijdens een nog lopende touraflevering. Wat mij betreft hoeft de stilte niets te betekenen.
Slechts kalmte kan u redden.
Misschien dat Dylan zich met zijn autobiografie bezig houdt. Of niet, omdat hij de drie delen tellende Chronicles al lang af heeft. Misschien dat de zanger de studio induikt voor een nieuwe plaat. Dat zou prima kunnen, ik denk dat Dylan een groot reservoir aan nummers heeft klaarliggen. Geen materiaal uit de American Songbook, maar zelfgeschreven songs.
Ook is de mogelijkheid dat Dylan afscheid heeft genomen en met pensioen gaat. Geen gekke optie, gezien het feit dat hij na de concerten met zijn bandleden een buiging maakte. Daarmee heeft hij de ongemakkelijke stilte vermeden, dat altijd na concerten gebeurde: het publiek applaudisseerde, maar de artiest wist zich geen houding.
Tot nu dus, met een heuse buiging. Waarmee Dylan afscheid zou kunnen hebben genomen van zijn volgelingen. Dat klinkt als een redelijk plausibele verklaring.
Maar deze optie lijkt me het minst logisch. Want de aanwijzingen dat Dylan zou stoppen, zijn talrijk: dat is al zo vanaf het moment dat hij van zijn motor donderde, halverwege de jaren zestig. Maar net zo halverwege de jaren zeventig. De terugkeer bij Columbia Records, na een uitstapje bij Asylum Records, betekende een plaat volgens dezelfde folkprincipes als de albums Bob Dylan en The Freewheelin' Bob Dylan. De cirkel was rond.
Net als met de folkplaten World Gone Wrong en Good As I Been To You, die verschenen rond Dylans vijftigste verjaardag, het tribute-concert vanwege 30 jaar Bob Dylan en de box The Bootleg Series, vol. 1 - 3.
Of de drie Frank Sinatra-platen, met een eerbetoon aan die American Songbook. Ook toen was de cirkel van Dylan's omvangrijke oeuvre rond.
Mocht Dylan 's ochtends dood worden aangetroffen, dan is het goed. Mocht hij binnenkort weer op de bühne staan, maak ik een sprongetje van blijdschap.

donderdag 18 juli 2019

Liz Souissi

In 2015 trad Bob Dylan driemaal op in Koninklijk Theater Carré in Amsterdam. Een paar dagen eerder gaf hij een optreden in Muziekcentrum Frits Philips in Eindhoven. Het was zijn tweede concert in deze zaal. 17 februari 1993, ik was 7 jaar en 2 dagen, trad de maestro ook op in dezelfde hal.
Tijdens dat concert kwam Liz Souissi uit Bern, Zwitserland, het podium op. Ondanks dat een bewaker haar wilde wegsturen, mocht Swiss Liz een duet zingen met Dylan: The Times They Are A-Changin'.
Wat nadien van haar is geworden, weet ik niet goed. Het internet geef weinig aanknopingspunten. Behalve her en der wat, zoals via ExpectingRain en een artikel in het Eindhovens Dagblad.
Naar verluidt is deze Liz na het optreden behoorlijk verknipt geraakt. Het verhaal gaat dat ze ook is opgenomen wegens waanbeelden. Zo zou zij de teksten voor Dylan hebben aangeleverd. Dat is uiteraard niet zo.
Hier houdt het op voor wat betreft Lis Souissi. Een Zwitsers meisje dat de complimenten ontvangt van de zanger op een podium in Noord-Brabant.

woensdag 17 juli 2019

Foto's

Bob Dylan houdt niet van foto's. Voorafgaand aan zijn optredens, wordt meegedeeld dat op last van de optredende artiest geen opnames gemaakt mogen worden. Tijdens de eerste van twee shows in Wenen, in april, legde Dylan tijdens de toegift de muziek stil en blafte het publiek toe: "We can either play or pose. It's your decision!" 
Een paar dagen later stond Dignity op het menu. Someone showed me a picture and I just laughed, Dignity never been photographed.
Desalniettemin lukt het sommige mensen om foto's te maken. Of zijn het professionele fotografen die met permissie de maestro vereeuwigen op de plaat? Het maakt niet eens zo gek veel uit, we hebben de foto's nog.
Uit de fotoserie van Dylan en Neil Young valt me op wat voor held Dylan eigenlijk is. Zijn onhandigheid is vaak wel zichtbaar, en die onhandigheid charmeert hem. Het is een van die redenen waarom ik zo van die man houd.
Maar ik zie nog iets op de foto's. In ieder geval op de staatsieportretten. Dat is de gouden ring aan Dylan's rechterhand. En dan ook nog aan de ringvinger. Heeft hij een nieuwe mevrouw Dylan aan de haak geslagen? Of is een ontbonden huwelijk weer rechtgezet? Of is het enkel een zegelring? Dat lijkt het overigens niet, het ontbreekt aan een mooie vierkant.
De ring lijkt wel degelijk een trouwring te zijn. Verdere sieraden ontbreekt bij de zanger. Zou het dan toch...? En wat zou het uitmaken?

dinsdag 16 juli 2019

Kronieken #47: Verslaglegging

Bob Dylan lijkt bezig met een zoveelste revival. De documentaire die vorige maand op Netflix verscheen, leverde weer de nodige aandacht op voor de zanger. En voor een van zijn meest creatieve periodes uit zijn leven. Ook bij mijn collega's van de krant is Dylan een terugkerend onderwerp van gesprek.
Ik had het al eerder over de columnist, die de maskers van Dylan besprak. En ik was met een andere (weekblad-)collega naar het concert in Hamburg. De chef van de Leeuwarder Courant is tijdens zijn vakantie met zijn zoon naar het optreden van Neil Young en Dylan in Hyde Park geweest.
Deze collega vond het optreden van Dylan maar zozo. "Je hoorde pas bij het refrein om welk nummer het ging," was een klacht die hij ventileerde. Dylan haalde de hoge tonen niet meer. Maar ja, het is wel een fenomeen, hè.
De collega met wie ik naar Hamburg ben geweest, koopt geen cd's meer. Hij luistert alles via Spotify of zet een album op zijn iTunes en luistert op die manier. Voor zolang het duurt, want hij gaat soms na tien seconden door naar het volgende nummer. "Dan heb ik het wel gehoord, dan weet ik wel hoe het ongeveer gaat," zegt hij ter argumentatie van zijn zap-modus.
Over de box over The Rolling Thunder Revue zegt deze Hamburg-collega dat hij soms zat wordt "van alweer When I Paint My Masterpiece", terwijl hij bij Isis hoort hoe dit nummer zich ontwikkelt gedurende de opnames.
Dezelfde kritiek kun je hebben op The 1966 Live Recordings, de box met 36 schijfjes met opnames van de optredens tijdens de zogenaamde elektrische tournee. De shows kenden toen een vrijwel ongewijzigde setlist, waardoor je veel van hetzelfde hoort.
Toch is het bij zo'n bulk aan muziek niet zozeer de uitvoering van de nummers dat het 'm doet. Hoewel het wel leuk is om het allemaal te horen. Maar het belang van deze live-opnames is vooral het verslag leggen van de tours.
Een kroniek, het weergeven van wat gebeurt. De ontwikkeling van bepaalde arrangementen. Het ontvangst door het publiek. En in geval van de 1966-tour de groeiende weerstand van de folkies van de oude stempel tegen het feit dat Bob Dylan een deel van zijn muziek met een elektrische gitaar en een begeleidingsband de wereld in slingerde.
In de Angelsaksische journalistieke wereld hebben sommige kranten het woord Chronicles in hun naam. Hetzelfde woord dat Dylan gebruikt voor zijn autobiografie. En hetzelfde woord dat past op deze boxen met (live-)muziek. Het is namelijk een kroniek, een weergave van datgene wat zich voor je oog en oor afspeelt.
Een revival lijkt gaande onder nieuwe oude Dylan-fans. Maar de boxen en de docu laten zien dat Dylan nooit is weggeweest. Kijk en luister maar naar deze verslagen.

maandag 15 juli 2019

Setlist Kilkenny, Ierland, 14 juli 2019

Ballad Of A Thin Man (Bob on piano)
It Ain't Me, Babe (Bob on piano)
Highway 61 Revisited (Bob on piano)
Simple Twist Of Fate (Bob on piano and harp)
Can't Wait (Bob center stage, Donnie on electric mandolin)
When I Paint My Masterpiece (Bob on piano and harp)
Honest With Me (Bob on piano)
Tryin' To Get To Heaven (Bob on piano, Tony on standup bass)
Make You Feel My Love (Bob on piano and harp)
Pay In Blood (Bob on piano)
Will The Circle Be Unbroken? (Bob on piano, Neil Young on acoustic guitar)
Like A Rolling Stone (Bob on piano, Tony on standup bass)
Early Roman Kings (Bob on piano, Tony on standup bass)
Girl From the North Country (Bob on piano, Tony on standup bass, no drums)
Love Sick (Bob on piano)
Thunder On The Mountain (Bob on piano, Donnie on electric mandolin)
Soon After Midnight (Bob on piano)
Gotta Serve Somebody (Bob on piano, Tony on standup bass)

Encore

Blowin' In The Wind (Bob on piano, Donnie on violin, Tony on standup bass)
It Takes A Lot To Laugh, It Takes A Train To Cry (Bob on piano)

Bovenstaand de setlist van gisteravond in het Ierse Kilkenny (met dank aan BobLinks). Ballad Of A Thin Man lijkt de definitieve opener te zijn, in plaats van Things Have Changed. Niks mis mee, beide nummers zijn een waarschuwing voor het publiek. Bij Things Have Changed is dat: I used to care, but things have changed; bij Ballad Of A Thin Man hoort het publiek: Something is happening here and you don't know what it is, do you, Mister Jones?
Maar het mooiste is nog wel het duet van Dylan met Neil Young, Will The Circle Be Unbroken? van Johnny en June Carter. Tim Knol heeft het gezien en heeft een foto kunnen maken. Dit nummer heeft Scarlet Town van de setlist verdreven, maar hè: kijk eens wat je daar voor terug krijgt!


zondag 14 juli 2019

Mississippi

Vanavond spelen Bob Dylan en Neil Young in Kilkenny in Ierland. En dan is het voorbij: morgen zal Dylan weer de grote plas oversteken naar Amerika, op naar huis. Misschien bezig met een nieuw studio-album. Of met het nieuwe deel van Chronicles. Misschien dat Jeff Rosen nieuwe concerten aankondigt. 
We horen het vanzelf wel.
In het zuiden van de VS trekt de tropische zomerstorm Barry over Louisiana. De schade blijft beperkt. De afgelopen dagen werd vooral de rivier Mississippi in de gaten gehouden. Uiteindelijk hebben alle belangrijkste dijken langs de Mississippi het gehouden.
Het is opmerkelijk hoeveel Dylan over het hoge water heeft geschreven. High Water, Mississippi, Watching The River Flow, om maar eens een aantal nummers te noemen. Dat oeuvre past dus uitstekend in de Nederlandse canon, de strijd tegen het water.
Dylan's repertoire is literatuur en literatuur is universeel.

zaterdag 13 juli 2019

Setlist Hyde Park, Londen, Engeland, 12 juli 2019

Ballad Of A Thin Man (Bob on piano)
It Ain't Me, Babe (Bob on piano)
Highway 61 Revisited (Bob on piano)
Simple Twist Of Fate (Bob on piano and harp)
Can't Wait (Bob center stage, Donnie on electric mandolin)
When I Paint My Masterpiece (Bob on piano and harp)
Honest With Me (Bob on piano)
Tryin' To Get To Heaven (Bob on piano, Tony on standup bass)
Make You Feel My Love (Bob on piano and harp)
Pay In Blood (Bob on piano)
Like A Rolling Stone (Bob on piano, Tony on standup bass)
Early Roman Kings (Bob on piano, Tony on standup bass)
Girl From The North Country (Bob on piano, Tony on standup bass)
Love Sick (Bob on piano)
Thunder On The Mountain (Bob on piano, Donnie on electric mandolin)
Soon After Midnight (Bob on piano)
Gotta Serve Somebody (Bob on piano, Tony on standup bass)

Encore

Blowin' In The Wind (Bob on piano, Donnie on violin, Tony on standup bass)
It Takes A Lot To Laugh, It Takes A Train To Cry (Bob on piano)

Bovenstaand de setlist van gisteravond tijdens het Hyde Park-festival in Londen (met dank aan BobLinks). Neil Young was hier ook. Morgenavond staan beide mannen nog in Kilkenny, Ierland, en dan zit Dylan's Europese tour d'r op.
Wat betreft deze setlist: weer Ballad Of A Thin Man als opener. Ditmaal ontbreekt Scarlet Town ten opzichte van de vorige shows.

donderdag 11 juli 2019

Setlist Stuttgart, Duitsland, 10 juli 2019

Ballad Of A Thin Man (Bob on piano)
It Ain't Me, Babe (Bob on piano)
Highway 61 Revisited (Bob on piano)
Simple Twist Of Fate (Bob on piano and harp)
Can't Wait (Bob center stage, Donnie on electric mandolin)
When I Paint My Masterpiece (Bob on piano and harp)
Honest With Me (Bob on piano)
Tryin' To Get To Heaven (Bob on piano, Tony on standup bass)
Scarlet Town (Bob on center stage, Donnie on banjo, Tony on standup bass)
Make You Feel My Love (Bob on piano and harp)
Pay In Blood (Bob on piano)
Like A Rolling Stone (Bob on piano, Tony on standup bass)
Early Roman Kings (Bob on piano, Tony on standup bass)
Girl From The North Country (Bob on piano, Tony on standup bass)
Love Sick (Bob on piano)
Thunder On The Mountain (Bob on piano, Donnie on electric mandolin)
Soon After Midnight (Bob on piano)
Gotta Serve Somebody (Bob on piano, Tony on standup bass)

Encore

Blowin' In The Wind (Bob on piano, Donnie on violin, Tony on standup bass)

Bovenstaand de setlist van gisteravond in Stuttgart (met dank aan BobLinks). Things Have Changed is vervangen door Ballad Of A Thin Man. Bij de toegift is It Takes A Lot To Laugh, It Takes A Train To Cry geschrapt.

woensdag 10 juli 2019

Setlist Erfurt, Duitsland, 9 juli 2019

Things Have Changed (Bob on piano)
It Ain't Me, Babe (Bob on piano)
Highway 61 Revisited (Bob on piano)
Simple Twist Of Fate (Bob on piano and harp)
Can't Wait (Bob center stage, Donnie on electric mandolin)
When I Paint My Masterpiece (Bob on piano and harp)
Honest With Me (Bob on piano)
Tryin' To Get To Heaven (Bob on piano, Tony on standup bass)
Scarlet Town (Bob on center stage, Donnie on banjo, Tony on standup bass)
Make You Feel My Love (Bob on piano and harp)
Pay In Blood (Bob on piano)
Like A Rolling Stone (Bob on piano, Tony on standup bass)
Early Roman Kings (Bob on piano, Tony on standup bass)
Girl From The North Country (Bob on piano, Tony on standup bass)
Love Sick (Bob on piano)
Thunder On The Mountain (Bob on piano, Donnie on electric mandolin)
Soon After Midnight (Bob on piano)
Gotta Serve Somebody (Bob on piano, Tony on standup bass)

Encore

Blowin' In The Wind (Bob on piano, Donnie on violin, Tony on standup bass)
It Takes A Lot To Laugh, It Takes A Train To Cry (Bob on piano)

Bovenstaand de setlist van gisteravond in Erfurt (met dank aan BobLinks). Girl From The North Country deze keer mét drums. Althans, de melding 'no drums' is achterwege gebleven.

dinsdag 9 juli 2019

Make You Feel My Love

Afgelopen vrijdag hoorde ik voor het eerst Make You Feel My Love uitgevoerd door Dylan. Het was niet het live-debuut van het nummer uit 1997, maar voor mij wel een eersteling. Make You Feel My Love staat op het album Time Out Of Mind, maar is vooral bekend geworden door Adele.
De Britse zangeres Adele nam in 2007 een versie van het nummer op voor haar debuutalbum 19. Paul de Leeuw maakte een Nederlandse versie van dit lied, Zo Puur Kan Liefde Zijn, dat hij in een Nederlands-Engels duet met Adele heeft uitgevoerd.
Door dit succes hoor ik vaak van mensen dat Make You Feel My Love van Adele zou zijn. Dat had ze gewild.
Ook Huub van der Lubbe heeft een Nederlandse bewerking gemaakt van dit lied, dat als Tot Jij Mijn Liefde Voelt verscheen op zijn solo-debuut Simpel Verlangen uit 2013. Twee jaar eerder namen de mannen van Van Dik Hout een eigen versie van deze vertaling op voor hun album Leef!
Solid Sound heeft maandag op uitnodiging van ziekenhuis Nij Smellinghe opgetreden in de ontvangsthal van het ziekenhuis. Speciale aandacht kregen de liedjes Mr. Blue Sky en Make You Feel My Love. Ik was hier niet bij, maar ik stel me zo voor dat de uitvoerende zangers en het publiek zwijmelden bij dit "liedje van Adele".
Ik was er niet bij.
Gelukkig maar niet.

maandag 8 juli 2019

Setlist Mainz, Duitsland, 7 juli

Things Have Changed (Bob on piano)
It Ain't Me, Babe (Bob on piano)
Highway 61 Revisited (Bob on piano)
Simple Twist Of Fate (Bob on piano and harp)
Can't Wait (Bob center stage, Donnie on electric mandolin)
When I Paint My Masterpiece (Bob on piano and harp)
Honest With Me (Bob on piano)
Tryin' To Get To Heaven (Bob on piano, Tony on standup bass)
Scarlet Town (Bob on center stage, Donnie on banjo, Tony on standup bass)
Make You Feel My Love (Bob on piano and harp)
Pay In Blood (Bob on piano)
Like A Rolling Stone (Bob on piano, Tony on standup bass)
Early Roman Kings (Bob on piano, Tony on standup bass)
Don't Think Twice, It's All Right (Bob on piano and harp, Tony on standup bass)
Love Sick (Bob on piano)
Thunder On The Mountain (Bob on piano, Donnie on electric mandolin)
Soon After Midnight (Bob on piano)
Gotta Serve Somebody (Bob on piano, Tony on standup bass)

Encore

Blowin' In The Wind (Bob on piano, Donnie on violin, Tony on standup bass)
It Takes A Lot To Laugh, It Takes A Train To Cry (Bob on piano)

Bovenstaand de setlist van gisteravond in Mainz (met dank aan BobLinks). Geen Boots Of Spanish Leather of Girl From The North Country, maar Don't Think Twice, It's All Right deze keer. Mét drums.

zondag 7 juli 2019

Setlist Braunschweig, Duitsland, 6 juli 2019

Things Have Changed (Bob on piano)
It Ain't Me, Babe (Bob on piano)
Highway 61 Revisited (Bob on piano)
Simple Twist Of Fate (Bob on piano and harp)
Can't Wait (Bob center stage, Donnie on electric mandolin)
When I Paint My Masterpiece (Bob on piano and harp)
Honest With Me (Bob on piano)
Tryin' To Get To Heaven (Bob on piano, Tony on standup bass)
Scarlet Town (Bob on center stage, Donnie on banjo, Tony on standup bass)
Make You Feel My Love (Bob on piano and harp)
Pay In Blood (Bob on piano)
Like A Rolling Stone (Bob on piano, Tony on standup bass)
Early Roman Kings (Bob on piano, Tony on standup bass)
Boots Of Spanish Leather (Bob on piano, Tony on standup bass, no drums)
Love Sick (Bob on piano)
Thunder On The Mountain (Bob on piano, Donnie on electric mandolin)
Soon After Midnight (Bob on piano)
Gotta Serve Somebody (Bob on piano, Tony on standup bass)

Encore

Blowin' In The Wind (Bob on piano, Donnie on violin, Tony on standup bass)
It Takes A Lot To Laugh, It Takes A Train To Cry (Bob on piano)

Bovenstaand de setlist van gisteravond in Braunschweig (met dank aan BobLinks). Mag ik van de gelegenheid gebruik maken om nog een keer terug te komen op Hamburg?

zaterdag 6 juli 2019

Setlist Hamburg, Duitsland, 5 juli 2019

Things Have Changed (Bob on piano)
It Ain't Me, Babe (Bob on piano)
Highway 61 Revisited (Bob on piano)
Simple Twist Of Fate (Bob on piano and harp)
Can't Wait (Bob center stage, Donnie on electric mandolin)
When I Paint My Masterpiece (Bob on piano and harp)
Honest With Me (Bob on piano)
Tryin' To Get To Heaven (Bob on piano, Tony on standup bass)
Scarlet Town (Bob on center stage, Donnie on banjo, Tony on standup bass)
Make You Feel My Love (Bob on piano and harp)
Pay In Blood (Bob on piano)
Like A Rolling Stone (Bob on piano, Tony on standup bass)
Early Roman Kings (Bob on piano, Tony on standup bass)
Girl From the North Country (Bob on piano, Tony on standup bass, no drums)
Love Sick (Bob on piano)
Thunder On The Mountain (Bob on piano, Donnie on electric mandolin)
Soon After Midnight (Bob on piano)
Gotta Serve Somebody (Bob on piano, Tony on standup bass)

Encore

Blowin' In The Wind (Bob on piano, Donnie on violin, Tony on standup bass)
It Takes A Lot To Laugh, It Takes A Train To Cry (Bob on piano)

Bovenstaand de setlist van gisteravond in Hamburg (met dank aan BobLinks). Ik was hier bij, mijn tiende Dylan-concert. Gaaf! Vooral de ingetogen versie van Girl From The North Country.

vrijdag 5 juli 2019

Hamburg

From the Liverpool docks to the red light Hamburg streets
Down in the quarry with the Quarrymen
Playing to the big crowds, playing to the cheap seats
Another day in the life on your way to your journey’s end

© Bob Dylan, 2012

donderdag 4 juli 2019

Setlist Roskilde Festival 2019, Denemarken, 2019

Things Have Changed (Bob on piano)
It Ain't Me, Babe (Bob on piano)
Highway 61 Revisited (Bob on piano)
Simple Twist Of Fate (Bob on piano and harp)
Cry A While (Bob on piano)
Honest With Me (Bob on piano)
Make You Feel My Love (Bob on piano and harp)
Pay In Blood (Bob on piano)
Like A Rolling Stone (Bob on piano, Tony on standup bass)
Early Roman Kings (Bob on piano, Tony on standup bass)
Girl From the North Country (Bob on piano, Tony on standup bass, no drums)
Love Sick (Bob on piano)
Thunder On The Mountain (Bob on piano, Donnie on electric mandolin)
Soon After Midnight (Bob on piano)
Gotta Serve Somebody (Bob on piano, Tony on standup bass)

Encore
Blowin' In The Wind (Bob on piano, Donnie on violin, Tony on standup bass)
It Takes A Lot To Laugh, It Takes A Train To Cry (Bob on piano)

Bovenstaand de setlist van gisteravond tijdens het Deense Roskilde Festival (met dank aan BobLinks).

***

We carried you in our arms
On Independence Day
And now you’d throw us all aside
And put us on our way

dinsdag 2 juli 2019

Roskilde

Morgen treedt Bob Dylan op tijdens het Roskilde Festival in Denemarken. Het wordt zijn zesde deelname aan dit festival en zijn eerste sinds 2006, meldt de site. Een bewijs dat Dylan wel vaker acte de présence tijdens festivals. Meer recent trouwens ook, tijdens Desert Trip in 2016.
Voor bezoekers van Pinkpop gloort dus hoop. Het is geen geheim dat organisator Jan Smeets probeert om Dylan naar Landgraaf te halen. Tot op heden nog niet gelukt. Maar wat niet is, kan nog komen.
Het optreden van Dylan tijdens Roskilde begint om 20 uur. Twee dagen later is een concert op de Duitse vaste wal: in Hamburg.

maandag 1 juli 2019

Setlist Karlstad, Zweden, 30 juni 2019

Things Have Changed (Bob on piano)
It Ain't Me, Babe (Bob on piano)
Highway 61 Revisited (Bob on piano)
Simple Twist Of Fate (Bob on piano and harp)
Can't Wait (Bob center stage, Donnie on electric mandolin)
When I Paint My Masterpiece (Bob on piano and harp)
Honest With Me (Bob on piano)
Tryin' To Get To Heaven (Bob on piano, Tony on standup bass)
Scarlet Town (Bob on center stage, Donnie on banjo, Tony on standup bass)
Make You Feel My Love (Bob on piano and harp)
Pay In Blood (Bob on piano)
Like A Rolling Stone (Bob on piano, Tony on standup bass)
Early Roman Kings (Bob on piano, Tony on standup bass)
Girl From the North Country (Bob on piano, Tony on standup bass, no drums)
Love Sick (Bob on piano)
Thunder On The Mountain (Bob on piano, Donnie on electric mandolin)
Soon After Midnight (Bob on piano)
Gotta Serve Somebody (Bob on piano, Tony on standup bass)

Encore

Blowin' In The Wind (Bob on piano, Donnie on violin, Tony on standup bass)
It Takes A Lot To Laugh, It Takes A Train To Cry (Bob on piano)

Bovenstaand de setlist van Karlstad van gisteravond (met dank aan BobLinks).

zondag 30 juni 2019

Setlist Oslo, Noorwegen, 29 juni 2019

Things Have Changed (Bob on piano)
It Ain't Me, Babe (Bob on piano)
Highway 61 Revisited (Bob on piano)
Simple Twist Of Fate (Bob on piano and harp)
Can't Wait (Bob center stage, Donnie on electric mandolin)
When I Paint My Masterpiece (Bob on piano and harp)
Honest With Me (Bob on piano)
Tryin' To Get To Heaven (Bob on piano, Tony on standup bass)
Scarlet Town (Bob on center stage, Donnie on banjo, Tony on standup bass)
Make You Feel My Love (Bob on piano and harp)
Pay In Blood (Bob on piano)
Like A Rolling Stone (Bob on piano, Tony on standup bass)
Early Roman Kings (Bob on piano, Tony on standup bass)
Boots of Spanish Leather (Bob on piano then center stage, Tony on standup bass, no drums)
Love Sick (Bob on piano)
Thunder On The Mountain (Bob on piano, Donnie on electric mandolin)
Soon After Midnight (Bob on piano)
Gotta Serve Somebody (Bob on piano, Tony on standup bass)

Encore

Blowin' In The Wind (Bob on piano, Donnie on violin, Tony on standup bass)
It Takes A Lot To Laugh, It Takes A Train To Cry (Bob on piano)

Bovenstaand de setlist van gisteravond in Oslo (met dank aan BobLinks). Girl From The North County is vervangen door Boots Of Spanish Leather, maar in beide gevallen zonder drums.

zaterdag 29 juni 2019

Setlist Göteborg, Zweden, 28 juni 2019

Things Have Changed (Bob on piano)
It Ain't Me, Babe (Bob on piano)
Highway 61 Revisited (Bob on piano)
Simple Twist Of Fate (Bob on piano and harp)
Can't Wait (Bob center stage, Donnie on electric mandolin)
When I Paint My Masterpiece (Bob on piano and harp)
Honest With Me (Bob on piano)
Tryin' To Get To Heaven (Bob on piano, Tony on standup bass)
Scarlet Town (Bob on center stage, Donnie on banjo, Tony on standup bass)
Make You Feel My Love (Bob on piano and harp)
Pay In Blood (Bob on piano)
Like A Rolling Stone (Bob on piano, Tony on standup bass)
Early Roman Kings (Bob on piano, Tony on standup bass)
Girl From The North Country (Bob on piano, Tony on standup bass, no drums)
Love Sick (Bob on piano)
Thunder On The Mountain (Bob on piano, Donnie on electric mandolin)
Soon After Midnight (Bob on piano)
Gotta Serve Somebody (Bob on piano, Tony on standup bass)

Encore

Blowin' In The Wind (Bob on piano, Donnie on violin, Tony on standup bass)
It Takes A Lot To Laugh, It Takes A Train To Cry (Bob on piano)

Bovenstaand de setlist van gisteravond in Göteborg (met dank aan BobLinks). Opnieuw staat Girl From The North Country op de speellijst. Drummer George Receli had een paar minuten vrij.

vrijdag 28 juni 2019

Order of Canada

Op Twitter werd het nieuws bekend gemaakt: Julie Payette, Governor General of Canada has announced today that Garth Hudson is to receive the Order of Canada for his unique contributions to music and fostering generations of young talent.
Het is een ridderorde waar ik nog nooit van had gehoord. Tot vandaag dus. Deze Order of Canada is de Canadese evenknie van de Orde van het Britse Rijk, dat de dragers van deze titel tot 'Sir' maakt. Hoewel Canada onderdeel is van het Britse Gemenebest en Elizabeth als staatshoofd heeft, is de Canadese organist geen 'Sir' geworden.
Ach, de aanspreektitel is het laatste dat van belang is. Wat telt, is dat Hudson de onderscheiding heeft gekregen. En de reden waarvoor. Vanwege zijn unieke bijdrage aan de muziek. En het aanmoedigen van generaties jong talent.
Fostering, aanmoedigen. Een overheersende betekenis van dit woord is 'pleeg', in de zin van een pleeggezin of -zoon of -dochter. Het beeld is wel helder. Iemand krijgt thuis niet per se de (muzikale) zorg die het nodig heeft voor zijn ontwikkeling en wordt door iemand anders daarom op het rechte spoor gezet.
Dat doet Garth Hudson, dus.
Dat wisten we ook wel. Toen hij toetrad tot The Hawks, de begeleidingsband van rockabilly-artiest Ronnie Hawkins, vroeg hij zijn collega's om tien dollar per week. Want dan kon Hudson zijn familie, bestaande uit klassiek geschoolde muzikanten, vertellen dat hij die jongens muziekles gaf - in plaats van dat hij die duivelse rockmuziek maakte.
Enfin.
De tijden zijn veranderd. De gouverneur van Canada geeft Garth Hudson deze ridder-versierselen.

donderdag 27 juni 2019

Setlist Stockholm, Zweden, 26 juni 2019

Things Have Changed (Bob on piano)
It Ain't Me, Babe (Bob on piano)
Highway 61 Revisited (Bob on piano)
Simple Twist Of Fate (Bob on piano and harp)
Can't Wait (Bob center stage)
When I Paint My Masterpiece (Bob on piano and harp)
Honest With Me (Bob on piano)
Tryin' To Get To Heaven (Bob on piano, Tony on standup bass)
Scarlet Town (Bob on center stage, Donnie on banjo, Tony on standup bass)
Make You Feel My Love (Bob on piano and harp)
Pay In Blood (Bob on piano)
Like A Rolling Stone (Bob on piano, Tony on standup bass)
Early Roman Kings (Bob on piano, Tony on standup bass)
Girl From The North Country (Bob on piano, Tony on standup bass)
Love Sick (Bob on piano)
Thunder On The Mountain (Bob on piano, Donnie on electric mandolin)
Soon After Midnight (Bob on piano)
Gotta Serve Somebody (Bob on piano, Tony on standup bass)

Encore

Blowin' In The Wind (Bob on piano, Donnie on violin, Tony on standup bass)
It Takes A Lot To Laugh, It Takes A Train To Cry (Bob on piano)

Bovenstaand de setlist van gisteravond in Stockholm (met dank aan BobLinks). Don't Think Twice is vervangen door Girl From The North Country.

woensdag 26 juni 2019

Rollende donder

Terwijl de recensenten over elkaar buitelen over het bespreken van de filmdocu (of docufilm) Rolling Thunder Revue: A Bob Dylan Story by Martin Scorsese en de box The Rolling Thunder Revue - The 1975 Live Recordings, is de maestro zelf rustig aan het optreden in Europa. Vanavond staat Stockholm op de agenda, dezelfde stad als waar de ceremonies plaatsvinden rondom de uitreiking van de Nobelprijzen.
Dylan lijkt zich niet te storen aan alle verhandelingen over zijn werk. Die tijd heeft hij wel gehad. Belangrijker is dat hij optreedt en muziek maakt. Een rondreizende dichter, iemand die de wereld in perspectief plaatst.
Over anderhalve week doet Dylan de Freie und Hansestadt Hamburg aan. Een belangrijke Duitse havenstad, dat flink heeft geleden tijdens Operation Gomorrha, de militaire codenaam voor het Bombardement op Hamburg van 24 juli 1943. Deze geallieerde aanval betekende nog niet het einde van de oorlog.
Op slechts achttien kilometer ligt het dorp Neuengamme, naamgever van het concentratiekamp dat hier lag. Jan Campert is hier om het leven gekomen, de dichter van het gedicht De achttien dooden, de vader van Remco en kort getrouwd geweest met Clara Eggink, die de levenspartner was van dichter J.C. Bloem.
Ook Sybrand Marinus van Haersma Buma, de grootvader van de nieuwe Leeuwarder burgemeester, is in dit kamp omgebracht. Ook de Duitse tandarts Fritz Pfeffer, een van de acht onderduikers van Het Achterhuis, overleed in Neuengamme.
Drie van Neuengammes buitenkampen zijn omgevormd tot oorlogsmonumenten. Eén als herdenking van de slavenarbeid die vrouwen uit het Poolse getto van Łódź moesten verrichten. Sem-Sandberg schreef er de vuistdikke roman De onzaligen van Łódź over.
Misschien is Dylan met deze Duitse geschiedenis niet bezig. Of wel, als geboren Jood. Vanavond eerst maar Stockholm.

dinsdag 25 juni 2019

Setlist Helsinki, Finland, 24 juni 2019

Things Have Changed (Bob on piano)
It Ain't Me, Babe (Bob on piano)
Highway 61 Revisited (Bob on piano)
Simple Twist Of Fate (Bob on piano and harp)Cry A While (Bob on piano)
When I Paint My Masterpiece (Bob on piano and harp)
Honest With Me (Bob on piano)
Tryin' To Get To Heaven (Bob on piano, Tony on standup bass)
Scarlet Town (Bob on piano, Donnie on banjo, Tony on standup bass)
Make You Feel My Love (Bob on piano and harp)
Pay In Blood (Bob on piano)
Like A Rolling Stone (Bob on piano, Tony on standup bass)
Early Roman Kings (Bob on piano, Tony on standup bass)
Don't Think Twice, It's All Right (Bob on piano and harp, Tony on standup bass)
Love Sick (Bob on piano)
Thunder On The Mountain (Bob on piano, Donnie on electric mandolin)
Soon After Midnight (Bob on piano)
Gotta Serve Somebody (Bob on piano, Tony on standup bass)

Encore

Blowin' In The Wind (Bob on piano, Donnie on violin, Tony on standup bass)
It Takes A Lot To Laugh, It Takes A Train To Cry (Bob on piano)

Bovenstaand de setlist van gisteravond in Helsinki, Finland (met dank aan BobLinks).

maandag 24 juni 2019

Masker

Fedde Dijkstra is journalist bij de Leeuwarder Courant. Op internet staat zijn portefeuille: Cultuur, regio (Fryslân), Frysk, eindredacie. Daarnaast schrijft hij met regelmaat een column. In het Fries. Dat is zijn goede recht, als diep-Fries. Daarmee sluit hij wel gelijk een boel lezers af - dat geeft ook niet, want de Leeuwarder Courant heeft natuurlijk een specifieke regio.
In de bijlage van afgelopen weekend staat een aangename column over de Rolling Thunder Revue en de film die Martin Scorsese over deze tournee heeft gemaakt. Helaas staat deze column niet online. Nog meer jammer is dat de columns van Dijkstra achter een betaalmuur staan.
Nee, jammer is die betaalmuur niet. Journalistiek is niet gratis, ook niet als het op internet staat. We moeten af van dat idee. Voor een beetje degelijk stuk (zonder tikfouten) heb je al een goede schrijver nodig. Plus nog de eisen voor een deugdelijk verhaal. Dat vereist goede journalistiek en daar moet je voor betalen.
Enfin.
Maskers dus. Het blijft altijd een mooi onderwerp bij Dylan-volgers. Dylan en zijn maskers. I'm not there, haalt Dijkstra aan. Ik ben er niet. Niet waar je verwacht. Op die manier komen we altijd weer uit bij de analyse dat Dylan altijd zijn eigen gang gaat. Niet in één gat is te vangen. Dat soort dingen.
Dat is natuurlijk waar. Dylan is niet waar je hem zoekt. Het is net een waterbed: als hij ergens niet is, is hij ergens anders wél.
En als je denkt te weten waar die andere plek is, is hij ook daar weer weg.

zondag 23 juni 2019

Elliot Roberts

Elliot Roberts is vrijdag op 76-jarige leeftijd overleden. Hij was de manager van grote sterren als Neil Young, Crosby, Stills & Nash en Joni Mitchell en hij was in 1971 met David Geffen mede-oprichter van het platenlabel Asylum Records. Bij deze platenmaatschappij verscheen begin jaren zeventig twee albums van Bob Dylan: Planet Waves en Before The Flood, beiden opgenomen met The Band. Een goede aanleiding om Planet Waves weer eens te luisteren.

zaterdag 22 juni 2019

Setlist Bergen, Noorwegen, 21 juni 2019

Things Have Changed (Bob on piano)
It Ain't Me, Babe (Bob on piano)
Highway 61 Revisited (Bob on piano)
Simple Twist Of Fate (Bob on piano and harp)
Cry A While (Bob on piano)
When I Paint My Masterpiece (Bob on piano and harp)
Honest With Me (Bob on piano)
Tryin' To Get To Heaven (Bob on piano, Tony on standup bass)
Scarlet Town (Bob on piano, Donnie on banjo, Tony on standup bass)
Make You Feel My Love (Bob on piano and harp)
Pay In Blood (Bob on piano)
Like A Rolling Stone (Bob on piano, Tony on standup bass)
Early Roman Kings (Bob on piano)
Don't Think Twice, It's All Right (Bob on piano and harp, Tony on standup bass)
Love Sick (Bob on piano)
Thunder On The Mountain (Bob on piano, Donnie on electric mandolin)
Soon After Midnight (Bob on piano)
Gotta Serve Somebody (Bob on center stage then on piano, Tony on standup bass)

Encore

Blowin' In The Wind (Bob on piano, Donnie on violin)
It Takes A Lot To Laugh, It Takes A Train To Cry (Bob on piano)

Bovenstaand de setlist van gisteravond in Bergen, Noorwegen (met dank aan BobLinks). Misschien dat je met It Ain't Me Babe of When I Paint My Masterpiece een verwijzing ziet naar The Rolling Thunder Revue. Je moet dan wel een creatieve geest hebben, want deze nummers staan al geruime tijd op de speellijst van de zanger.

vrijdag 21 juni 2019

Europese tournee 2019 #2

Vanavond begint de Europese tournee. Een relatief kort bezoek aan het vasteland. En het Britse eiland. Geen concerten in Nederland, wel een aantal in Duitsland. Het tourschema is als volgt:

Vrijdag 21 juni Bergen
Maandag 24 juni Helsinki 
Woensdag 26 juni Stockholm 
Vrijdag 28 juni Göteborg 
Zaterdag 29 juni Oslo 
Zondag 30 juni Karlstad 

Woensdag 3 juli Roskilde 
Vrijdag 5 juli Hamburg 
Zaterdag 6 juli Braunschweig 
Zondag 7 juli Mainz 
Dinsdag 9 juli Erfurt 
Woensdag 10 juli Stuttgart 
Vrijdag 12 juli London 
Zondag 14 juli Kilkenny 

In drie weken tijd veertien optredens. Het lijkt bijna een bliksembezoek. Voor wie een beetje bekend is met Dylan, maar hem eigenlijk een beetje uit het oog is verloren: ondanks de vele complimenten en de lof voor film Rolling Thunder Revue: A Bob Dylan Story by Martin Scorsese en de box Live 1975, zal tijdens de optredens geen verwijzing komen naar deze succesvolle tournee van bijna 45 jaar geleden.

donderdag 20 juni 2019

Masker

Als je een masker draagt, spreek je de waarheid. Als je geen masker draagt, is dat hoogst onwaarschijnlijk. Het is een van de vele typerende uitspraken van Bob Dylan in de film Rolling Thunder Revue: A Bob Dylan Story by Martin Scorsese. Dylan zelf draagt op dat moment geen masker, zoals hij dat wel deed tijdens The Rolling Thunder Revue. Toen had hij zijn gezicht wit geschminkt of droeg hij een wit plastic masker.
Het is de vraag of Dylan geen maskerade opvoert in de Scorsese-film. Tijdens zijn optreden in Philharmonic Hall van 31 oktober 1964 zegt Dylan: "It's Halloween. I have my Bob Dylan-mask on." Het is terug te horen op deel 4 van The Bootleg Series.
Het was de periode vlak voordat Dylan elektrisch ging. The Freewheelin' Bob Dylan was al een groot succes, het album met het liedje Girl From The North Country - het nummer dat de naamgever is van de gelijknamige musical, gebaseerd op Dylan-teksten. Dit toneelstuk gaat dan eindelijk naar Broadway.
We zitten nu in de periode van recensies van de Scorsese-film. De box met veertien cd's uit dezelfde periode komt er wat bekaaid vanaf. Weinig redacteuren bespreken deze box, of het is in een extra alinea. Waarschijnlijk omdat de film zoveel rumoer oplevert.
Is iemand al de uitvoering opgevallen van Blowin' In The Wind tijdens het concert van 4 december 1975 in Montreal? Het refrein is in het Frans. Een geste richting het tweetalige publiek in dit land van het Britse Gemenebest.
Het vuurwapen waarmee Vincent van Gogh (1853-1890) zich vermoedelijk van het leven heeft beroofd, heeft op een veiling in Parijs 162.500 euro opgebracht. Dat heeft verder weinig met Dylan te maken. Weinig, maar wel iets. Tijdens de reprise van The Rolling Thunder Revue in april en mei van 1976 stond het nummer Vincent van Gogh op de setlist, een tekst van Robert Friemark. Over de Nederlandse schilder, die zichzelf in een veld om het leven bracht.
Maar dat was pas bij het tweede gedeelte van The Rolling Thunder Revue.

woensdag 19 juni 2019

Bootleg Series 15

Het muziektijdschrift Rolling Stone heeft nieuws. Een bron in de nabije omgeving van Bob Dylan lekt dat Columbia bezig is met deel 15 uit The Bootleg Series (BS). Deze aflevering behandelt de periode 1967-1969, de jaren dat Dylan een teruggetrokken leven leidde en zijn albums John Wesley Harding en Nashville Skyline maakte. “The outtakes from that period have never been heard,” aldus de anonieme bron.
Het is dus de periode tussen BS12 (The Cutting Edge), dat de periode 1965-'66 bespreekt, en BS10, over de jaren 1969-1971. Grofweg, want enige overlap zal ongetwijfeld bestaan. Maakt niet uit, de overlap zijn referentiepunten tussen de onderlinge uitgaven.
Wanneer BS15 verschijnt, is nog onbekend. Misschien 2020, maar zeker weten doe je het pas als de officiële berichtenstroom op gang komt. In ieder geval is Anonymous zo sympathiek om te melden, dat het platenlabel plannen in potlood heeft geschetst voor een box over Time Out Of Mind (TOOM). Ter gelegenheid van de 25e verjaardag van dit album.
En verder zijn nog meer wilde ideeën over nieuwe boxen, maar die ingevingen zijn nog wankeler dan de plannen voor TOOM25-uitgaven.

dinsdag 18 juni 2019

Queen of hearts

The festival was over, the boys were all plannin’ for a fall
The cabaret was quiet except for the drillin’ in the wall
The curfew had been lifted and the gamblin’ wheel shut down
Anyone with any sense had already left town
He was standin’ in the doorway lookin’ like the Jack of Hearts

© Bob Dylan, 1974

maandag 17 juni 2019

Gloria Vanderbilt

Stijlicoon, ontwerpster, societypersoonlijkheid en parfumkoningin Gloria Vanderbilt is overleden, 95 jaar oud. Zij is een stuk Nederlandser dan bijvoorbeeld Stefan van Dorp. Maar dat komt vooral omdat Van Dorp een fictief personage is uit de filmdocu Rolling Thunder Revue: A Bob Dylan Story by Martin Scorsese.
Maar dat is niet de reden dat ik de naam van Vanderbilt noem. De link tussen haar en Dylan is natuurlijk The Voice, Frank Sinatra. De NOS meldt op de nieuwssite: Ze trouwde met de wereldberoemde dirigent Leopold Stokowski, die ze in de steek liet voor Frank Sinatra.
En Sinatra, ach, wat moet ik zeggen? Drie albums maakte Dylan met liedjes uit de American Songbook, liedjes die door Sinatra zijn gezongen. Het doet er niet toe.
The Post Online kwam dit weekend met een uitstekend verhaal over de film van Scorsese over de Rolling Thunder Revue. Misschien wel het beste stuk dat ik de afgelopen dagen heb gelezen.

zondag 16 juni 2019

Kronieken #46: Vaderdag

Father of night, Father of day
Father, who taketh the darkness away
Father, who teacheth the bird to fly
Builder of rainbows up in the sky
Father of loneliness and pain
Father of love and Father of rain

***

Eén van de opnames in de cd-box The 1975 Live Recordings is het live-optreden van 19 november 1975 in Memorial Auditorium, Worcester, Massachusetts. Tijdens The Rolling Thunder Revue was I Shall Be Released een van de gespeelde nummers. Ter introductie tijdens de Worcester-show sprak Dylan de woorden: We’ll do this one for Richard Manuel, though he’s not here tonight (before I Shall Be Released).
Manuel was de pianist en een van de drie leadzangers van The Band, de begeleidingsband van Dylan toen hij in 1966 zijn zogenoemde elektrische tournee deed. Nadat Dylan in de zomer van '66 van zijn motor was gedonderd, trok hij zich terug uit het openbare leven. The Band trok zich toen ook terug, maar dan in Big Pink, een groot roze geschilderde woning in Woodstock. In dat huis namen ze hun debuutalbum Music From Big Pink op, met onder meer I Shall Be Released, geschreven door Dylan.

***

Na een aantal jaar uiteen te zijn geweest, kwam The Band in 1983 weer bijeen. Wel in een gewijzigde samenstelling, want liedjesschrijver en gitarist Robbie Robertson bedankte voor de eer. In 1986 gingen de mannen weer langs de concertzalen, een tour die ze onderling gekscherend The Death Tour noemden, omdat de optredens in kleine zalen waren, vaak zo'n honderd kilometer van elkaar gelegen.
Na het optreden van 3 maart 1986 in The Cheek To Cheek Lounge in Winter Park buiten Orlando, Florida, liep Manuel naar organist Garth Hudson, die bezig was zijn keyboards in te pakken. Manuel bedankte zijn mede-toetsenist voor 25 jaar muziek en waardering. Vervolgens wenste hij zijn echtgenote Arlie een goede nacht, waarna hij bij drummer Levon Helm in diens motelkamer een gesprek te voeren. "Levon, nothing hurts like selfdoubt. (...) We're just musicians, we're just working for the crowd. It's the best thing we can do."
Volgens Helm was zijn Band-maatje niet 'angry or too depressed'.
Na wat kletsen over muziek en films, vertrok Manuel naar zijn eigen kamer om nog wat te doen - hij zou zo weer terugkomen. Hij lag op bed naast zijn vrouw, die even wakker werd en daarna in slaap viel. De volgende ochtend trof Arlie haar man niet naast haar, evenmin in de tourbus (zou hij daar verder zijn gaan slapen?), maar hangend in de badkamer aan een stang van de douche.
Vijf dagen later werd de pianist met falset-stem begraven vanuit de Knox Presbyterian Church in Stratford, Ontario. Hudson was de organist van dienst, hij begeleidde de Anglicaanse gezangen. En hij speelde I Shall Be Released; niemand in de kerk hield de ogen droog bij het horen van de drie coupletten.

***

De Amsterdamse stadskrant Het Parool heeft een wekelijkse rubriek Onbewoond Eiland. De geïnterviewden krijgen de vraag wat ze meenemen naar een onbewoond eiland. Daniël de Jong is samen met Daniel Schoenmaker geven in de editie van deze week hun visie op wat per sé mee moet. Music From Big Pink is één van de albums die in de tas worden gestopt. "DdJ: Vandaag de dag zijn er zo veel mogelijkheden als je muziek maakt. Er zijn oneindige opties voor geluiden, effecten en instrumenten. Wij vinden het soms moeilijk om keuzes te maken. Dit album is prachtig in zijn eenvoud. Klassieke songwriting zonder te veel poespas. De nummers lijken in één ruk opgenomen, alsof het live wordt gespeeld."

***

Vandaag is het Vaderdag. Een dag in het jaar om extra stil te staan bij de vaders.
Bij deze.