zondag 1 mei 2016

Dag van de arbeid

De Japanse tournee is voorbij, Dylan zal inmiddels wel weer thuis in Malibu, Florida, zijn. Een rustige maand voor de boeg: geen optredens. Zijn 75e verjaardag zal de maestro wel thuis vieren, misschien met zijn kinderen en wat goede vrienden. Misschien ook wel niet, wie zal het zeggen? En wie gaat het eigenlijk wat aan?
Een drukke en dure maand voor de fans wordt mei wel. Rond de verjaardag van de bard worden de nodige feestjes gevierd. Ik denk met veel plezier terug aan het NoordNederlandsDYLANfestival, dat vijf jaar geleden werd gehouden in Mussel – tijd vliegt, als je het naar je zin hebt. Het weekend voorafgaand aan Dylan's verjaardag verschijnt zijn nieuwe Frank Sinatra-album Fallen Angels. Datzelfde weekeinde verschijnt de boxset The Last Word On First Blues van dichter Allen Ginsberg. Dylan is (onder meer) te horen op de basgitaar in het nummer Do The Meditation Rock.
En dat zijn zomaar wat gedachten op deze Dag van de Arbeid. Een rustdag, deze eerste dag van een nieuwe maand. Ik weet niet of Dylan nog iets doet met deze internationale dag. Voor mij is het desalniettemin een reden om de bootleg Pointed Shoes And Shakespeare Hats te draaien. Dit is een opname van het concert dat Dylan 28 oktober 2015 gaf in Ahoy, Rotterdam. Een optreden dat begon met een puike versie van Maggie's Farm.

I ain’t gonna work on Maggie’s farm no more
No, I ain’t gonna work on Maggie’s farm no more
Well, I try my best
To be just like I am
But everybody wants you
To be just like them
They sing while you slave and I just get bored
I ain’t gonna work on Maggie’s farm no more

Een protestlied waarmee hij protesteerde tegen zijn folkpubliek; berucht is zijn uitvoering op het Newport Folk Festival in 1965, toen hij voor het eerst het publiek liet kennismaken met de 'nieuwe Dylan'. Het bleek een hard gelag.
Dat was toen. Ruim een halve eeuw geleden.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen