zondag 16 april 2017

Tempest

Jochen Markhorst publiceerde Witte Donderdag een verhaal over Mr. Tambourine Man. Een dag later stierf Mr. Tambourine Man: Bruce Langhorne. Is er toeval in het spel? Dat lijkt me niet. Weer een dag later was het honderdvijf jaar geleden dat de Titanic verging. In de nacht van 14 op 15 april 1912 voer het luxeschip uit de Olympic-klasse tegen een ijsberg aan, waarna het binnen drie uur zonk. Er waren totaal 2223 passagiers; 1522 opvarenden kwamen om het leven. Woensdag 10 april 1912 vertrok de Titanic, onder leiding van kapitein Edward John Smith, vanuit Southampton naar New York.
In 1985 werd het wrak teruggevonden onder leiding van Robert Ballard, twaalf jaar later kwam een succesvolle film uit over de scheepsramp. In deze film speelden Leonardo DiCaprio en Kate Winslet de hoofdrollen. De scene in een auto met beslagen ruiten, met die ene hand tegen het raam, is waarschijnlijk de eerste associatie met de ramp en de gelijknamige film.
Ook Bob Dylan heeft het verhaal van de Titanic bezongen. Hij doet dat in het nummer Tempest, dat op Dylan's gelijknamige album uit 2012 is verschenen. Een episch nummer van veertien minuten. Voor deze kroniek gebruikt Dylan min of meer de titel van het laatste toneelstuk van William Shakespeare, die The Tempest in 1611 schreef. Wie overigens een link legde tussen The Tempest van Shakespeare en Tempest van Dylan, werd door de laatste fijntjes op gewezen dat de toneelschrijver zijn stuk The Tempest noemde – inclusief lidwoord, wat bij Dylan ontbreekt.
Maar Dylan zou Dylan niet zijn als hij op geheel eigen wijze met deze scheepsramp om zou gaan. Tempest is een wals, een welhaast vrolijk deuntje. Behalve verwijzingen naar daadwerkelijke opvarenden, zoals John Jacob Astor IV, Calvin, Blake en Whistle, is er ook een verwijzing naar the Duke of Wellington, (Wellington is a cool old-school name, like Grover and Phineas) en naar Leonardo diCaprio (“Leo said to Cleo / “I'm think I'm going mad”).
Toch is er ook één scene uit Tempest, waar mijn hart bij breekt. “Jim Dandy smiled / He never learned to swim / Saw the little crippled child / And he gave his seat to him.”
Titanic, een schip dat onzinkbaar zou zijn. Niets bleek minder waar: al op de eerste reis ging het schip al ten onder. Voor een eerbetoon aan de opvarenden, zet ik maar weer Tempest op. En ik laat Leonardo DiCaprio en Kate Winslet maar achterwege.
Enfin. Vanavond is de eerste van drie shows in Amsterdam.

Dit blog verscheen zaterdag ook, in iets andere vorm, op FritsTromp.nl.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen