zondag 22 maart 2015

Bringing it all back home

Dylan's vijfde elpee Bringing It All Back Home is jarig. Vijftig jaar is de langspeelplaat geworden. Een plaat met twee kanten en twee gezichten. Kant A is elektrisch, kant B is akoestisch. Beide kanten vormen dezelfde folkmuziek.
Folkrock, noemen we dat. The Byrds zijn er groot mee geworden, bijvoorbeeld. Terwijl het bij Dylan vandaan komt, dus. Het doet me denken aan de Never Ending Introduction. Vanaf 2002 tot ongeveer 2009 werd Dylan geïntroduceerd met een citaat uit een interview.
Dat interview heb ik nog niet kunnen achterhalen, dat citaat wel: “Ladies and gentlemen, please welcome the poet laureate of rock 'n' roll. The voice of the promise of the 60s counterculture. The guy who forced folk into bed with rock. Who donned makeup in the 70s and disappeared into a haze of substance abuse. Who emerged to find Jesus. Who was written off as a has-been by the end of the '80s, and who suddenly shifted gears releasing some of the strongest music of his career beginning in the late '90s. Ladies and gentlemen — Columbia recording artist Bob Dylan!”
En dan gaat het me om de zin: The guy who forced folk into bed with rock. Folk in bed met rock. Zo is het.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen