Vandaag is het de vierde Adventszondag. Voorafgaand aan het Kerstfeest staan liefst vier zondagen in het teken van verwachting. Vanuit de kerk waar mevrouw Frits en ik betrokken zijn, leven we volop in de verwachting van het Kerstkind. Sterker nog, dat gebeurt via twéé kerken: enerzijds een gemeente in Leeuwarden, anderzijds bij een parochie in Groningen.
Enfin, maakt niet uit over welk filiaal we het hebben. Het gaat namelijk om dat Kind waar we op rekenen.
Mevrouw Frits zingt al een paar dagen wat klassiekers rondom het thema van kerst. Zij is dan ook muzikaler aangelegd dan ik. Zij kan pianospelen. Zoiets speelt dan ook wel een rol. Maar omdat mevrouw Frits vandaag Hoor, de engelen zingen de eer neuriede, was dat een goede reden om Christmas In The Heart te draaien.
Voor het eerst dit kerst-seizoen.
Dat lied is een Engelse choir, geschreven door Charles Wesley. Willem Barnard schreef de Nederlandse tekst voor dit kerstlied. Die tekstschrijver staat me na aan het hart.
Dylan heeft dit nummer opgenomen voor zijn enige kerstalbum, dat alweer in 2009 verscheen. Uiteraard in de Engelstalige variant. Ik vermoed dat Barnard wél Bob Dylan kende, maar dat Dylan niét Willem Barnard kende. Ook niet onder zijn pseudoniem Guillaume van der Graft. Je kunt ook niet alles weten.
Wanneer begin je met het draaien van kerstmuziek? Er is geen echte aanleiding voor. Ik probeer het ook een beetje uit te stellen. In ieder geval moeten met Kerstavond, Eerste Kerstdag en Tweede Kerstdag de blijde klanken luiden.
Tot die tijd verheug ik me op de liedjes. Ook een vorm van advent, van verwachting.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten