vrijdag 30 december 2016

Lijstjes

Het einde van het jaar nadert, dus worden de lijstjes opgemaakt. Wie zijn ons ontvallen? Onder andere Merle Haggard, die op zijn 79ste verjaardag aan een longontsteking. In 2005 tourde hij met Dylan, inmiddels dus een decennium geleden. Natuurlijk ontbreken David Bowie en Leonard Cohen ook niet in deze 'dodenlijst'.
Maar zou er ook een lijstje zijn met de meest bijzondere momenten? Want dan staat met stip op 1 de toekenning van de Nobelprijs voor de Literatuur aan Dylan. Eindelijk heeft de bard uit Minnesota de erkenning gekregen, waar veel Dylan-fans en literatuur-critici van waren overtuigd: die eigenzinnige troubadour uit Hibbing schrijft poëzie. Zijn podium wordt niet gevormd door een handjevol dichtkunst-liefhebbers, maar is een fysiek podium
Wat mij betreft is dit hét nieuws van 2016. Zijn de terroristische aanslagen dan niet nieuws genoeg? Ach, ellende is er altijd al geweest. Wat er gebeurt, is er al sinds lang vervlogen dagen, om Prediker te parafraseren. Misschien is het goed om iets als belangrijkste of grootste nieuws te bestempelen, wat ons uit de poel van deze misère trekt. En dan is zo'n Nobelprijs-toekenning daarvoor uitermate geschikt.
Hoewel? Als er iemand is die de huidige staat van de (westerse) wereld als deplorabel beschrijft, is dat Dylan wel. De jeremiërende oudtestamentische profeet anno 2016. “Het leven is... geen vrede alhier”, dichtte Guido Gezelle. Hier beneden is het niet, klinkt het in een gezang. Het zijn Nederlandse equivalenten van Dylan's teksten.
Deprimerend? Somber? Pessimistisch? Misschien wel. Het vormen in ieder geval de kronieken van onze huidige tijd, waar lang niet altijd plezier aan is te beleven. Tenzij je het op een goede manier onder woorden brengt. In dat geval kun je je borst nat maken. Want voor deze lyriek kun je zomaar de Nobelprijs voor de Literatuur krijgen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen