vrijdag 14 augustus 2015

Beste songwriter aller tijden

Bob Dylan is door het toonaangevende muziektijdschrift Rolling Stone uitgeroepen tot beste songwriter aller tijden. Eerder al werd Dylans Like A Rolling Stone door het tijdschrift betiteld als de beste song ooit. Dylan heeft de lat hoog gelegd en heeft een grote invloed op zijn collega's.
Natuurlijk, voor mij als fervent Dylan-watcher geen grote verrassing. De zanger wordt al jaren genoemd als mogelijk winnaar van de Nobelprijs voor de Literatuur. Hij heeft de prestigieuze Pulitzer Prize al op zijn naam staan. En kreeg verschillende eredoctoraten toebedeeld.
Toch werd Dylan, genoemd als de grootste taalvirtuoos in het Engelse taalgebied sinds Shakespeare, 'verweten' dat hij een beperkt woordenschat heeft. Rappers Eminem en Jay-Z zouden meer woorden gebruiken dan Dylan, volgens een wetenschappelijk onderzoek.
Tjah, dat zou kunnen, ik weet het niet. Maar blijkbaar zegt het aantal woorden niets over je schrijfkunsten en je invloed op collega's.

woensdag 12 augustus 2015

Man of steel and constant sorrow


Om meer dan één reden heb ik de afgelopen dagen de bootleg Man Of Steel And Constant Sorrow gedraaid. Het is de opname van Dylan's concert van 30 oktober 2013 in de Heineken Music Hall; het enige Dylan-concert waar ik zonder familie heen ben geweest, maar ook het enige Dylan-concert waar ik met Jan ben geweest.
Wat een concert was dat! Dylan speelde prima piano, de band was meer dan goed op elkaar ingespeeld (mede dankzij de vaste speellijst?). De performance was van grote klasse en typisch Dylanesk: de man zelf goed weggezet in de schaduw. Het draait bij de Amerikaan steeds minder om hem en steeds meer om zijn boodschap.
Schitterende versies van She Belongs To Me, What Good Am I?, Forgetful Heart (die 'cello', kippenvel!) en All Along The Watchtower. Om maar eens wat te noemen van de 19 gespeelde nummers. Of nee, er was misschien wel één nummer dat er bovenuit sprong. Op z'n minst tekstueel.
Pay In Blood, die geweldige tekst.

The more I take, the more I give
The more I die, the more I live (…)
I pay in blood, but not my own

Juist deze tekst dook de laatste dagen steeds vaker in mijn hoofd op, samen met het luisteren naar Man Of Steel And Constant Sorrow. Zou Dylan in Pay In Blood misschien verwijzen naar een andere tekst van zijn hand, Saved?

I’ve been saved
By the blood of the lamb
Saved
By the blood of the lamb
Saved
Saved
And I’m so glad
Yes, I’m so glad
I’m so glad
So glad
I want to thank You, Lord
I just want to thank You, Lord
Thank You, Lord

Dit was waar Jan door en van leefde. Schitterend.

zondag 9 augustus 2015

Shooting Star

Is het je wel eens opgevallen wat een schitterende uitvoering van Shooting Star staat op MTV Unplugged? Man, man, wat is die versie een genot om naar te luisteren. Dat orgeltje van Brendan O'Brien. De pedal guitar van Bucky Baxter. Maar vooral ook het subtiele drumwerk van Winston Watson. Let op zijn details. Je hoort de vallende ster wegglippen.

Seen a shooting star tonight
And I thought of you
You were trying to break into another world
A world I never knew
I always kind of wondered
If you ever made it through
Seen a shooting star tonight
And I thought of you

Seen a shooting star tonight
And I thought of me
If I was still the same
If I ever became what you wanted me to be
Did I miss the mark or overstep the line
That only you could see?
Seen a shooting star tonight
And I thought of me

Listen to the engine, listen to the bell
As the last fire truck from hell
Goes rolling by
All good people are praying
It’s the last temptation, the last account
The last time you might hear the sermon on the mount
The last radio is playing

Seen a shooting star tonight
Slip away
Tomorrow will be
Another day
Guess it’s too late to say the things to you
That you needed to hear me say
Seen a shooting star tonight
Slip away

Copyright © 1989 by Special Rider Music

vrijdag 7 augustus 2015

Conclusies


Een tijdlang ben ik al fietsend op en neer gegaan naar Hemrik. Om op plaats van bestemming te komen, moest ik bij het station van Camminghaburen onder het spoor door. En elke ochtend zag ik weer het graffiti, waarmee de stationstunnel was 'versierd'. De inhoud sprak me nooit aan, maar ik moest wel elke keer denken aan het liedje Love Minus Zero/No Limit van Bob Dylan. In dat lied komt het volgende citaat voor:

In the dime stores en bus stations
People talk over situations
Read books repeat quotations
Draw conclusions on the wall

Waarvan akte.

woensdag 5 augustus 2015

Tekstje

Omdat ik nog wel van hebbedingetjes en prullaria houd, nam ik onlangs een elpee mee bij Wobbe vandaan. Het ging om het debuut-album van Bob Dylan – zonder hoes, de elpee zelf was geperst in een was dat ter linkerzijde wit was en ter rechterzijde rood. Een leuk en grappig iets, vond ik zelf. Zoals bij alle nieuwe muziekaankopen, ging ook deze plaat op de platenspeler. Bekende muziek, uiteraard.
Tot ik bij In My Time Of Dying aankwam. Plots hoorde ik een couplet dat ik kende in een ander verband. Well, meet me Jesus, meet me, meet me in the middle of the air / If these wings should fail to me. Waar kénde ik deze woorden van?
Ineens wist ik het. Johnny Cash, Ain't No Grave. Teksten lenen, dat gebeurt in de muziek regelmatig. Dat zo'n zin via via ergens terecht komt, daar zou je een hele studie over kunnen maken. Het is in ieder geval niet iets om je over op te winden.

maandag 3 augustus 2015

When He Returns

Anderhalve week geleden plaatste ik een verhaal over de terugkeer van Dylan naar Nederland. Helemaal toevallig was de titel niet. Wanneer Hij Terugkomt is een vertaling van When He Returns. Dit lied staat op Slow Train Coming, de eerste gospel-plaat van Dylan. Ik plaatste het verhaal op de dag dat ik zelf vertrok, voor een week.
Diezelfde zaterdag ben ik naar Paasloo gegaan, een week lang E&R draaien. Evangeliseren. En recreëren. Dat evangeliseren heeft alles te maken met de terugkomst van Hem – met een hoofdletter.
Heeft evangeliseren nog met Dylan zelf te maken? Zijn preken tijdens zijn gospel-periode is wel voorbij. Desalniettemin gebruik ik sommige teksten van hem als middel om te vertellen over God. Ik ben er namelijk heilig van overtuigd dat in Dylan-teksten (niet allemaal, maar wel een aantal) een fors gedeelte evangelie in zit. Wie oren heeft, die hore.
Ik kan het fout hebben, natuurlijk. Maar niet nu. Niet na een week E&R.

zaterdag 1 augustus 2015

Van Gogh

Tijdens de tweede serie concerten van The Rolling Thunder Revue, de 1976-editie, speelde Dylan regelmatig het liedje Vincent Van Gogh. De zang deelde hij met Bob Neuwirth. Een aardig liedje, geschreven door Robert Friemark. Het nummer luister ik wel eens, het is op internet vrij makkelijk te vinden.
Voor het plezier plaats ik hier de tekst van Vincent Van Gogh.

I'd like to tell you a story
of a man that you might know.
His parents all called him Vincent,
his last name was Van Gogh.

He started drinking and painting
and living a life of sin.
He fell in with evil companions,
a man named Paul Gaugin.

They went to the city of Auvers,
pursuing their carnal delights.
They painted all during the afternoon
and they played music all night.

Now the people of that small city
thought he was a little bit queer,
to prove his love for mankind,
he chopped off his outside ear.

So they put him in an institution
but they could not keep him there.
He picked up his paints and his easel
and he went out to take some air.

He picked up his paints and his easel
and he went out to paint some crows.
They found him face down in a cornfield,
shot right between two rows.

Now where did Vincent van Gogh?