vrijdag 24 juni 2016

Alex Roeka

Vorig weekend was ik met mijn broers en zwagers weg. Een weekend weg. Eén van de dingen die we hebben gedaan, was het uitwisselen van muziek. We houden alle zeven van muziek, en probeerden elkaar te ontroeren of te verwonderen met een lied van een al dan niet bekende artiest. Dylan werd niet genoemd; zijn muziek is van een haast vanzelfsprekende kwaliteit, dat we het daar niet meer over hoeven te hebben.
Toen een zwager aan de beurt was voor zijn aandeel in de muziek-uitwisseling, kwam hij aan met Alex Roeka. Een varende psycholoog, die thans zijn geld verdient als kleinkunstenaar. Zwager kwam aan met het nummer 'De schoonheid van mijn val'. Dit nummer staat op Roeka's laatste album, Voort!, uit 2015. Op hetzelfde album staat het nummer 'Als een rollende steen'.
Dat zou een leuke titel zijn gebleven, ware het niet dat dit nummer een herkenbaar refrein heeft:
En ik voelde me goed
Los en alleen
Zoals het moet
Nergens heen
Als een rollende steen
Ik hoor hierin de echo van Bob Dylan. En dan alleen in dit refrein en titel, niet in de rest van het lied. Maar dit is dan ook ruim voldoende, lijkt me.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen